برنامه ریزی به مثابه یک فن و روش، الگویی برای قانونمند کردن و انتظام فضایی اقدامات اثرگذار بخش عمومی و خصوصی بر نحوه مکان گزینی و استقرار فعالیت های اقتصادی و اجتماعی در فضای دوبعدی است. نویسندگان در این کتاب در رویکردی انتقادی کلیاتی را درباره برنامه ریزی، توسعه شهری و ابعاد گوناگون آن بیان می دارند و ریشه های اجتماعی فرازونشیب های برنامه ریزی را بررسی می کند و سپس به صورت موردی فرهنگ برنامه ریزی مدیترانه ای را در کشور ایتالیا واکاوی می نماید. در پایان بازاندیشی در حوزه توسعه شهری و برنامه ریزی فضایی، الگوواره مناسب انتخاب، ارائه می شود.