سنمار بنا به روایت متون کهن، معمار مشهوری است که کاخ خورنق را به دستور "نعمان "برای بهرام گور ساخت .اما پس از اتمام کار، از بالای کاخ به زمین افکنده می شود تا مبادا نظیر آن را برای دیگران بسازد" .بهرام بیضایی " نمایش نامه حاضر را بر اساس داستان سنمار بازگو کرده است .آغاز نمایش نامه مربوط به فرو افتادن سنمار است و دیگران که او را "خرد استخوان، نفس بریده و آه در گلو "مشاهده می کنند، یکی در این میان گوید" :به راستی از همانش فرو افکندند که ساخت ...و این بدان بود تا گویند هرچه بلندتر سازید افتادن صعب تر!و هر چه کوشید در هلاک خود کوشید!این بدان بود تا گویی پستی بیاموزید !و گویند همطراز با خاکید !و گویند بیش مخواهید و دست از آستین بیرون مکنید "!و دیگری گوید : "اگر همه نمی ساختند جهان در آغاز آغاز خمد بود !بیغوله ای ... !آری ـ مردمان به آن ارزند که می سازند "!در این هنگام، جسد سنمار آرام برمی خیزد" :من که سنمارم بر می خیزم تا بگویم چگونه فرو افتادم، من که چون می افتادم، به آسمان نزدیک تر بودم تا به زمین ...تو [نعمان] مرا به درد چهل بار کشتن، کشتی ;به خدمتی که تو را کردم !و به خدا نمی کشتی اگر خورنق تمام نبود ;همچون قصه شهرزاد که شهریار، پی شنیدن پایانش، وی را زنده نگه می داشت ."...