این افسانه کارآفرینی تاکید می‌کند که اکثر کسب‌وکارهای جدید توسط افراد متخصص و تخصصی راه‌اندازی می‌شوند، نه توسط کارآفرینان. این متخصصان علاقه‌مند به انجام کارهای عملی هستند و به عنوان خصوصیت طبیعی‌شان، عمدتاً در حوزه‌هایی کار می‌کنند که به آنها تخصص دارند. به جای اینکه مانند کارآفرینان بر روی ایجاد و توسعه کسب‌وکارها کار کنند، معمولاً تمام توان و زمان خود را برای انجام کارهای متخصصی خود اختصاص می‌دهند.

اما واقعیت این است که می‌توان راهی ساده و موثر برای ترکیب و تعادل دادن به این دو گرایش پیدا کرد. برای رسیدن به موفقیت و ساختاردهی بهتر کسب‌وکار، صاحبان کسب‌وکار باید به عنوان یک مدل اولیه فرض کنند که بتوانند بر روی آن چندین کسب‌وکار دیگر را بسازند. به عبارت دیگر، باید به عنوان یک مدیر، متخصص و کارآفرین در کسب‌وکار خود عمل کنند. این نوع تفکر این امکان را فراهم می‌کند که صاحب کسب‌وکار هم در تخصص‌های مختلف شرکت کند، هم مدیریت کارها را بهبود بخشد و هم موادی که برای رشد و توسعه لازم است را به عنوان کارآفرین ارائه دهد. کسب‌وکاری که به این صورت دارای دیدگاه‌ها و توانایی‌های مختلف می‌شود، احتمال موفقیت بالاتری در آینده دارد نسبت به کسب‌وکارهایی که صاحبش فقط در یکی از این نقش‌ها تخصص دارد.