داشت نزدیک میشد و محمد صدای نفیر خشن خشم آلودش را می شنید بینی و پوزه اش تر بود و مف لزج سبزی از سوراخ های دماغش بیرون زده بود محمد رطوبت بینی او را تو صورت خودش حس می کرد. سر گاو پایین بود و نوک شاخهای برنده اش را آماده زدن کرده حالا دیگر آن قدر به محمد نزدیک شده بود که تیزی مرگبار بود. شاخ های او را رو سینه خودش حس میکرد. ولی او آرام سر جایش ایستاده بود و پشتش را به گنده نخل زور می داد. در این هنگام گاو خیز برداشت و جفتکی پراند و به محمد حمله کرد. وقتی محمد سوزش نفیر او را رو تن خود حس کرد، ناگهان با یک خیز جا خالی داد و از کنده نخل کنار رفت. سر گاو با تمام نیرویی که در حمله داشت چنان خرد کننده به درخت خورد که پاهاش تو قیر جوشنده ماسه ها چفت شد و تنش چرخ خورد و سرش با تنش تلو تلو خورد منگ شده بود. محمد امانش نداد. از عقب جهید و شاخ هایش را گرفت و بیرحمانه دو لگد مرگبار خواباند تو شکمش گاو سست شد و رو پاهاش تاب خود محمد فرصت یافت و به چابکی جای خود را عوض کرد و همچنان که شاخ های او تو دستش بود رفت جلوی او و با تمام قوت سنگینی خود را روی او انداخت و او را از عقب محکم به نخلی کوبید و همان دم دو لگد زد به دست هایش که تعادلش از دست رفت و به زانو درآمد. اما هنوز پاهای گاو راست رو زمین ستون بود و با خشم تمام سرش را تکان میداد و محمد را چند قدم رو زمین کشانید. محمد پشت سر هم چهار مشت، مانند پتک روی شقیقه های او کوبید. گاو گیج گیج شد و پاهاش شل شد و رو زمین افتاد بعد به چالاکی شاخ هایش را محکم پیچاند و سرش کج شد و تنش کج شد و رو پهلو غلتی