زادۀ بیست و یکمین روز آذر ۱۳۱۴ در تبریز. ۲۲ ساله بود که از دانشگاه تبریز مدرک کارشناسی زبان انگلیسی خود را اخذ کرد و سپس راهی ترکیه شد تا تحصیلات خود را در همین رشته ادامه دهد.

او پس از دریافت مدرک دکترا به ایران بازگشت و تدریس در دانشگاه را آغاز کرد. براهنی تا زمانی که در ایران بود، با برگزاری چندین دوره کارگاه قصه‌نویسی، نقد و شعر، به نسل جدید نویسندگان ایرانی کمک شایانی کرد و شیوا ارسطویی، مهسا محبعلی، احمد نادعلی، سید علیرضا میرعلینقی، ناهید توسلی و رضا شمسی از جمله افرادی هستند که در کارگاه‌های آموزشی رضا براهنی شرکت کردند.

رضا براهنی هر سه حوزۀ داستان‌نویسی، شعر و نقد ادبی را با اشتیاق و جدیت دنبال می‌کرد. خودش مجموعه شعر خطاب به پروانه‌ها را، که مجموعه اشعاری است که از سال ۱۳۶۹ تا ماه‌های ابتدایی ۱۳۷۳ سروده شده‌اند، مهم‌ترین مجموعه شعر خود می‌داند. همچنین در حوزه داستان‌نویسی و رمان نیز رازهای سرزمین من شاید مهم‌ترین رمان او باشد.

براهنی دربارۀ زبان فارسی می‌گوید: «فارسی، زبان مشترک و رسمی همۀ ایران است و زبانی است شاهکار و فوق‌العاده که من به این زبان می‌نویسم، اما در عین حال از زبان ترکی یعنی زبان مادری‌ام نیز دفاع می‌کنم.»

رضا

براهنی با آنکه سال‌هاست از فضای ایران دور است و در کانادا زندگی می‌کند، می‌گوید: «من مدام در حال تحقیق هستم و کل زمان روز را مطالعه می‌کنم و هرگز آثار درجه سه را نمی‌خوانم!»

آواز کشتگان، رازهای سرزمین من، چاه‌به‌چاه، تاریخ مذکر، قصه‌نویسی و بعد از عروسی چه گذشت از جمله آثار رضا براهنی است.