چه با سن مرگبار و نکوهش ناپذیر ستایش شود همان گونه که خداوند خواهد خواست چرا که روزهای این بناها پایان ناپذیرند چه کسی می داند چه زمانی، چرا که لب مطلب این است که ما این را رسالت خویش میدانیم که توجه اقتدار مربوطه را به این موضوع جلب کنیم یعنی با گذشت زمان، نه تنها افراد پیر بیش تری در این خانه های سالمندان زندگی خواهند کرد، بلکه افراد بیش تر و بیش تری برای نگهداری از آنها نیاز خواهد بود، در نتیجه، متوازی اعصار به سرعت به رأس بالایی خود رو میکنند آن هم با توده ای غول آسا و هر دم فزاینده از کهن سالان در رأس که مثل پیتونی در حال بلعیدن نسل های جدیدند، نسلهایی که اغلب به پرستاران و خدمه ی اجرایی برای کار در این خانه های سالمندان تبدیل شده اند نسلهایی که پس از آنکه بخشهای بهتر زندگی شان را صرف پرستاری از کار افتادگانی از همه عمر کردند، مراقبت از پیرمردانی عادی و چه افرادی هم سن حضرت نوح پرستاری از جماعت هایی مملو از والدین پدربزرگ ها و مادر بزرگها اجداد و نظایر آن الی آخر تا اینکه خودشان به نوبه ی خود به بقیه اضافه شوند مثل برگهایی که از درختان روی برگهایی از پاییز پیش می افتند و کپه میشوند سپاه بی انتهایی از آن کسانی که با آهنگی آرام میگذرند زندگی شان را می گذرانند در حالی که دندانها و موهایشان را از دست میدهند سپاهی با چهره های زشت و گوشهای سنگین سربازانی با فتق سرماخوردگی، کسانی با شکستگی لگن خاصره افلیج ها سالخوردگان اینک نامیرا که حتی نمی توانند جلوی لقوه ی فکشان را بگیرند شما عالی جنابان دولت شاید نخواهید حرف ما را باور کنید ولی شاید چنین آینده ای بدترین کابوسی باشد که تا به حال به وجود بشری هجوم آورده است چنین چیزی هیچ گاه در غارهای تاریک رخ نداده بود در جاهایی که تنها ترس و لرز حاکم بود؛