یادداشت مترجم

پیشگفتار

مقدّمه

بخش اول: دوران آغازین مدرن

فصل اول: دکارت: متافیزیک در خدمت علم

فصل دوم: اسپینوزا: متافیزیک در خدمت اخلاق

فصل سوم: لایبنیتس: متافیزیک در خدمت تئودیسه

فصل چهارم: هیوم: به آتش سپردن متافیزیک؟

فصل پنجم: کانت: امکان، گستره، و حدود متافیزیک

فصل ششم: فیشته: استعلاگرایی در برابر طبیعت گرایی

فصل هفتم: هگل: استعلاگرایی و طبیعت گرایی؛ یا، ایدئالیسم مطلق

بخش دوم: دورۀ معاصر 1: سنّت تحلیلی

فصل هشتم: فرگه: کاوش دربابِ معنا

فصل نهم: ویتگنشتاین متقدّم: امکان، گستره، و حدودِ معنا؛ یا، معنا، فقدان معنا، و بی معنایی

فصل دهم: ویتگنشتاین متأخّر: بازگرداندن کلمات از کاربرد متافیزیکی به کاربرد روزمرّه

فصل یازدهم: کارنپ: حذف متافیزیک؟

فصل دوازدهم: کواین: حدّ اعلای طبیعت گرایی

فصل سیزدهم: لوئیس: متافیزیک در خدمت فلسفه

فصل چهاردهم: دامت: مبنای منطقیِ متافیزیک

بخش سوم: دوران معاصر 2: سنّت های غیر تحلیلی

فصل پانزدهم: نیچه: کاوش دوباره در باب «معنا»

فصل شانزدهم: برگسون: متافیزیک به منزله خلّاقیتِ محض

فصل هفدهم: هوسرل: معنابخشیدن به معنابخشیدن؛ یا، حدّ اعلای استعلاگرایی

فصل هجدهم: هایدگر: مجالِ بودن دادن

فصل نوزدهم: کالینگوود: متافیزیک به منزله تاریخ

فصل بیستم: دریدا: ساخت شکنی متافیزیک؟

فصل بیست ویکم: دلوز: فلسفه ای کاملاً متفاوت

نتیجه