تصور کنید به مهمانی ای رفته اید و در جمع افرادی هستید که به تازگی با آنها آشنا شده اید و از مصاحبتشان لذت میبرید. همه گرم صحبت هستند و به نظر می رسد که اوقات خوشی را میگذرانند یکی از مهمانان به موضوعی اشاره میکند و شما را به یاد داستان بامزه ای میاندازد. شما هم از این فرصت استفاده میکنید و تصمیم میگیرید آن داستان را تعریف کنید، چون یادتان می آید که وقتی اولین بار آن را شنیدید چقدر خندیدید و حالا میخواهید دوستان جدیدتان را هم در لذتی که بردید سهیم کنید. همین طور که داستان را تعریف میکنید و به پایان آن نزدیک میشوید به چهره تک تک افراد نگاه میکنید و انتظار دارید بخندند.

سكوت.

پس از چند لحظه یک نفر می گوید: «ا! چه بامزه!»

ولی باز هم هیچ کس نمی خندد.

ناگهان احساس میکنید چهره تان سرخ و صورتتان داغ شده نگاهتان...

وقتی حس میکنید که عضوی از گروهی که دوست داشتید در آن باشید نیستید اغلب یکی از هیجانات شرم در شما برانگیخته میشود. وقتی برای رفتن به دانشگاهی درخواست می فرستید و درخواستتان رد می شود دچار شرم میشوید چون دوست داشتید وارد یک جمعی شوید ولی طرد شده اید. اگر رویایتان این باشد که وارد ارتش آمریکا شوید ولی شما را نپذیرند دچار شرم میشوید رد صلاحیت در یک گروه خوانندگی یا باشگاه ورزشی و یا کنار گذاشته شدن از گروه کر کلیسا یا تئاتر مدرسه همگی مواردی از طرد شدگی اند که ممکن است شرم ایجاد کنند. تعداد لحظاتی که ما در بزرگسالی مان احساس طرد شدن میکنیم کم نیستند. دوستی ها معمولاً براثر مجاورت و نزدیکی ایجاد می شوند، مانند دار و دسته بچه با حالهای مدرسه یا چند زوج یا خانواده ای که همیشه با هم مهمانی میروند و دیگران را دعوت نمیکنند وقتی مادران فرزندانشان را به باشگاه ورزشی میبرند و چند نفر از آنها با هم آشنا می شوند، معمولاً با هم گرم می گیرند و مادران دیگر را خواسته یا ناخواسته، وارد جمعشان نمی کنند خودشان را خودی میدانند و در دیگر مادران احساس «غیر خودی» بودن ایجاد میکنند. گروهی از مردان هم ممکن است در دانشگاه تیم هایی تشکیل دهند و به رقابتهای ورزشی بروند یا برای تماشای مسابقات دور هم جمع شوند و اصلا متوجه هم نشوند که با این کار به هم دانشکده ای های دیگرشان احساس طرد شدن میدهند. در محل کار هم معمولاً چند همکار با هم گرم می گیرند و سر ناهار در وقتهای استراحت و در مناسبتهای بیرون از محل کار گرد هم می آیند و دیگر همکاران را طرد میکنند حتی رئیس شرکت هم ممکن است با یکی از این گروه ها بیشتر گرم بگیرد تقریباً در همه فعالیتهایی که در آن افرادی با هم در ارتباط اند این احتمال هست که کسی طرد شود و احساس کند نسبت به افراد درون آن گروه اهمیت کمتری دارد.

این کتاب به بررسی عمیق شرم می پردازد که اغلب پشت نقاب از خود بیزاری بی نقص گرایی بی بندوباری جنسی اعتیاد با خود شیفتگی پنهان می شود. احساس گناه خجالت زدگی، کم رویی و پشیمانی بخش های اجتناب ناپذیر زندگی روزمره ماست که گاه می تواند پندآموز باشد و درسهایی در مورد ارزشها اهداف و انتظاراتی که از خودمان داریم به ما بدهد. فرهنگ غالب جوامع غربی شرم را ستی می دانند. اما نویسنده در این کتاب شرم را مجموعه هیجاناتی می داند. که نقطه مشترک آنها یک آگاهی دردناک نسبت به خوده است. جوزف برگو در این کتاب نظرگاه های رایج در مورد «جنبش ارزش خوده را به چالش میکشد و معتقد است که ارزش خود فقط از راه تعریف و تمجیدهای بی وقفه افزایش نمی یابد، بلکه پرورش آن در گرو هدف گذاری دستیابی به اهدافی که از خودمان انتظار داریم و در نهایت قسمت کردن احساس شادی حاصل از آن دستاوردها با عزیز المان است. در این مسیر مواجهه با تجربه های شرم را و آموختن از آنها بیشتر از خودگویی های مثبت به رشد ارزش واقعی ما کمک می کند. نویسنده از تجارب بالینی سی و پنج ساله اش با مراجعان مختلف بهره برده است تا نشان دهد که شرم نادیده گرفته شده اغلب به اشکال گوناگون در پس طیف وسیعی از اختلالات روانی از جمله اضطراب اجتماعی خود شیفتگی اعتیاد و خودآزاری پنهان شده است.