ما زمان زیادی را صرف جست و جوی خوشبختی میکنیم در حالی که دنیای پیرامونمان پر از شگفتی است زنده بودن و قدم برداشتن روی کره ی زمین خود یک معجزه است، با وجود این بسیاری از ما آدمها همیشه چنان در حال دویدن هستیم که گویا جای بهتری هست که باید به آن برسیم ،زیبایی هر روز و هر ساعت ما را فرامی خواند، اما ما به ندرت در موقعیتی هستیم که به آن گوش بسپاریم. شرط اساسی برای شنیدن ندای زیبایی و پاسخ به آن سکوت است. اگر در درون ما سکوت برقرار نیست - اگر ذهن و بدن ما پر از غوغاست - پس نمی توانیم ندای زیبایی را بشنویم. همیشه رادیویی در سر ما روشن است ایستگاه رادیویی الف ب افکار بی وقفه . ذهن ما پر از هیاهوست و به همین دلیل نمیتوانیم ندای زندگی و ندای عشق را بشنویم. قلبمان ما را فرامی خواند اما ما نمیشنویم برای گوش سپردن به ندای قلبمان فرصت نداریم.

عادت منفی فکر کردن روان شناسی بودایی ذهن انسان را دست کم به دو بخش اصلی تقسیم می کند. انبار آگاهی بخش پایینی ذهن ماست همه ی بذرهای افکار و احساساتی که درون وجودمان داریم در آن مکان ذخیره میشوند هر نوع بذری وجود دارد: بذرهای محبت، ایمان ،بخشایش، نشاط و شادی و نیز بذرهای رنج، مانند خشم خصومت، نفرت تبعیض هراس آشفتگی و غیره. همه ی استعدادها و ضعف های اجدادمان از طریق والدینمان به ما منتقل شده اند و در قالب بذرهایی در اعماق آگاهی مان سکنی گزیده اند. انبار آگاهی مانند زیر زمین خانه است اما آگاهی ذهنی، بخش بالایی ذهن به اتاق نشیمن شباهت دارد بذرها در زیرزمین انبار میشوند و هر وقت یکی از آنها تحریک میشود - یا به قول ما که اغلب میگوییم آبیاری میشود - بالا می آید و در سطح آگاهی ذهنی ما ظاهر میشود آن وقت دیگر یک بذر در حالت نهفتگی نیست بلکه منطقه ای از انرژی است که ساخت ذهنی نام دارد. اگر آن بذر مفید باشد مانند ذهن آگاهی یا شفقت از همنشینی با آن لذت می بریم. اما اگر بذری ناسالم تحریک شود مثل یک مهمان ناخوانده کل اتاق نشیمنمان را در اختیار می گیرد. مثلاً، شاید هنگام تماشای تلویزیون بذر هوس درونمان تحریک شود و بعد بالا بیاید و به شکل انرژی هوس در سطح آگاهی ذهنی ظاهر شود. مثالی دیگر وقتی بذر خشم درون ما در حالت نهفتگی قرار دارد شادیم؛ احساس شعف داریم. اما وقتی کسی از راه میرسد و چیزی میگوید با کاری انجام میدهد که آن بذر خشم را آبیاری میکند در سطح آگاهی ذهنی در جایگاه یک منطقه ی انرژی خشم ظاهر می شود.

همه ی ما تمام وقتمان را صرف جست و جوی آسایش مادی و عاطفی میکنیم. غرق در دغدغه های روزمره هستیم چگونه پول و غذای کافی سرپناه و دیگر نیازهای مادی را به دست بیاوریم دغدغه های عاطفی هم داریم این که فلانی دوستمان دارد یا نه یا این که امنیت شغلی داریم یا نه ما همه ی روز نگران این گونه مسائل هستیم. البته قابل درک است که برای احساس امنیت داشتن باید نیازهای اساسی خود را رفع کنیم، اما اکثراً بیش از رفع نیازهای اساسی نگرانیم از لحاظ جسمی امنیت داریم، شکم مان سیر است. سقفی بالای سر داریم و خانواده ای پر محبت؛ اما هنوز مدام نگرانیم عمیق ترین دغدغه در وجود شما و در وجود بسیاری از ما همان است که درک نکرده ایم همان که نشنیده ایم تک تک ما دغدغه ی مطلقی داریم که به دغدغه های مادی و عاطفی ربطی ندارد. میخواهیم با زندگی خود چه کنیم؟ سؤال این است. ما این جاییم اما چرا این جاییم ما چه کسی هستیم فرد فرد ما و میخواهیم با زندگی خود چه کنیم. اینها سؤال هایی هستند که برای پاسخ دادن به آنها معمولا وقت نداریم؛ یا شاید وقت صرف نمی کنیم. این ها فقط سؤال های فلسفی نیستند. اگر نمی توانیم به آنها پاسخ دهیم، پس آرامش نداریم و نشاط هم نداریم چون هیچ نشاطی بدون آرامش میسر نمی شود. بسیاری از ما احساس میکنیم هرگز نمیتوانیم به این سؤالها پاسخ دهیم اما با ذهن آگاهی - زمانی که درون خودمان سکوت داریم میتوانیم پاسخ آنها را پیدا کنیم و ژرف ترین ندای قلبمان را بشنویم تیک نات هان در کتاب سکوت با ترکیب حکایتهای تأثیر گذار، خرد بی انتها و روش های ذهن آگاهی به ما می آموزد وقتی بتوانیم همه ی صداهای درون مان را خاموش کنیم، وقتی بتوانیم سکوت - سکوتی رعد آسا - در وجودمان برقرار کنیم، ژرف ترین ندا را از درون مان می شنویم قلب مان ما را فرامی خواند قلبمان در تلاش است چیزی به ما بگوید هیاهوی ذهن مان را خاموش کند تا صداهای حیرت آور زندگی را بشنویم و بعد می توانید زندگی ای عمیق و ناب را شروع کنیم.