پس از جنگ تروا، زئوس به آتنه اجازه می دهد تا به بازگشت اودوسئوس (اولیس) کمک کند. آتنه نیز تلماخوس، پسر اولیس، را وامی دارد تا در برابر خواستگاران همسر اولیس ـ پنلوپه ـ ایستادگی نماید. جوان بر آن می شود که برای خبرگیری نزد منلائوس و نستور برود که در جنگ تروا شرکت داشته اند. نستور از سرنوشت اولیس خبری ندارد و منلائوس می داند که الویس در جزیره ی کالوپسو است. سرانجام کالوپسو، به فرمان زئوس، اولیس را آزاد می کند. اولیس برای خود کلکی می سازد و هفده شبانه روز بر روی امواج دریا سرگردان می ماند و بعد هم درگیر طوفان می شود. او در راه بازگشت گم می شود و به جزیره ی فایاکیا، سرزمین سیکلولوعن ها و سیکلوپ ها و... می رود. سپس نزد دوست خود، آیولوس، توقف می کند و او به اولیس مشکی هدیه می دهد که در آن، همه ی بادهای مخالف و خطرناکی که وی را از میهنش دور خواهند ساخت، محبوس اند. ولی در راه، همراهانش در مشک را باز می کنند و توفانی آن ها را به سرزمین لائیستروگون های آدم خوار می افکند که تقریبا همه ی آنان را به کام می کشند. اولیس، تنها با یک کشتی درکنار جزیره ی کیرکه ی جادوگر پهلو می گیرد و مدتی در آن جا می ماند. او سپس به سرزمین اسرارآمیز کیمریان (سرزمین مردگان) می رود تا از مردگان راهنمایی بخواهد و تیرسیاس بازگشت او را پیش بینی می کند. اولیس در ادامه ی دریانوردی، به سرزمین های مسپون ها، سکولا و خاروبدیس می رود و پس از گذراندن فراز و نشیب های بسیار سرانجام به میهن خویش بازمی گردد و در خانه ی خدمت کار دیرین خود پناه می جوید. در همین هنگام پسرش، تلاخوس، بازمی گردد و پدر و پسر یک دیگر را می یابند. کتاب حاضر بازنویسی حماسه ی "اودیسه" اثر "هومر" است.