انتظار بازگشتش به خانه بودند ریسنگ هر بار که پشت فرمان می نشست به شوخی با خودش میگفت به آدم مرده داره ماشین رو میرونه آدم مرده، یک زامبی خودش برای خودش غریبه شده بود. دو سال از مرگ چونگ گذشته بود او هم مثل ریسنگ قاتل بود. اما برخلاف ریسنگ، او به هیچ گروه و رسته ی خاصی تعلق نداشت و فقط از جایی به جای دیگر می رفت و کارهای کوچک را قبول میکرد مافیا نقل قولی معروف داشت که می گفت، خطرناک ترین دشمن هر کس pazzo است؛ آدم کله شق؛ کسی که فکر می کند چیزی برای از دست دادن ندارد کسی که نه از دیگران و نه از خودش چیزی نمی خواهد، کسی که رفتارش در تضاد با عقل سلیم است، کسی که همین طور چراغ خاموش به اصول عجیب و غریب و عقاید لجوجانه و ستیزه جویانه ای پایبند است که هم درک نشدنی اند و هم باور نکردنی چنین آدمی مرعوب هیچ قدرت هولناکی نمی شود. چونگ نیز چنین آدمی بود. از طرف دیگر دست و پنجه نرم کردن با دشمنان گوشه گیری که مذبوحانه در تقلای حفظ داشته هایشان بودند آسان بود آنها طعمه ی مورد علاقه ی عروسک گردانان بودند سرانجام چنین افرادی معلوم بود. کارشان به مرگ ختم می شد چون حتی تا دم مرگ این حقیقت را نمی پذیرفتند که قادر به حفظ آنچه در تقلای نگه داشتنش بودند نیستند اما چونگ این گونه نبود چونگ آنجا بود تا ثابت کند مادامی که عاری از هر میل و خواسته و آرزویی باشد دنیای وحشی و بی رحم با تمام قدرت بیکرانش قادر به متوقف ساختن او نیست.