خاصی داشت دوست داشت کتاب زیر بغل در خیابان ها گردش کند. کتاب برای او به منزله ی عصای ظریفی بود که آدم متشخص قرون گذشته به دست می گرفت. کتاب او را از دیگران به کلی متمایز می ساخت.
مقایسه ی کتاب و عصای ظریف آدم متشخص کاملاً درست نیست. عصا علامت مشخصه ی فرد متشخص بود که از او یک شخصیت جدید و باب روز می ساخت هر چند کتاب ترزا را از زنان جوان دیگر متمایز می کرد او را به صورت یک آدم قدیمی غیر متجدد و امل در می آورد. البته او خیلی جوان بود و نمی توانست آنچه را دیگر باب روز نیست دریابد. جوانانی را که با رادیوهای ترانزیستوری پرسروصدا در اطرافش گردش می کردند احمق می پنداشت. درک نمی کرد که آنان جوانان مد روز هستند.
بنابراین مردی که او را صدا میزد در عین حال هم ناشناس و هم عضو یک گروه اخوت محرمانه بود او مؤدبانه سخن میگفت و ترزا احساس کرد روح او از طریق تمام شریانها و رگها و منفذها خود را جلوه گر می سازد تا آن مرد مشاهده اش کند.

بار هستی اثر میلان کوندرا نویسنده ی چک تفکر و کاوش درباری زندگی انسان و فاجعه ی تنهایی او در جهان است... چگونه بار هستی را به دوش میکشیم؟ آیا «سنگینی» بار هول انگیز و سیکی» آن دلپذیر است؟.....
برداشت فلسفی و زبان نافذ کتاب از همان آغاز خواننده را با مسائل بنیادی هستی بشر رو به رو می کند و به تفکر وا می دارد... اگرچه شخصیت های کتاب واقعی نیستند از انسانهای واقعی بهتر درک و احساس می شوند کوند را در توصیف قهرمانان خود می نویسد: شخصیت های رمانی که نوشته ام امکانات خود من هستند که تحقق نیافته اند. بدین سبب تمام آنان را هم دوست دارم و هم هراسانم می کنند. آنان هر کدام از مرزی گذر کرده اند که من فقط آن را دور زده ام. آنچه مرا مجذوب می کند مرزی است که از آن گذشته ام - مرزی که فراسوی آن خویشتن من وجود ندارد. کلود روا نویسنده ی مشهور فرانسوی زمان کوندرا را «کتابی عظیم توصیف می کند که چشم به آینده ی بشر دارد و می نویسد: «در بهشت رمان نویسان بزرگ هنری جیمز با اندکی حسادت - رمان همکار چک را ورق می زند و سر را به علامت تأیید تکان میدهد.