رمان استونر نوشته ی جان ویلیامز اولین بار در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. این رمان، زندگی ویلیام استونر استاد زبان انگلیسی را روایت می کند. استونر مردی روستایی و بی ادعاست که برای تحصیل در رشته ی کشاورزی به دانشگاه میسوری می رود اما عاشق ادبیات می شود. این انتخاب زندگی اش را تغییر می دهد و او را وادار می کند تا با وجود مخالفت خانواده اش رشته ی زبان انگلیسی را ادامه دهد. او آدمی بسیار معمولی است اما همین معمولی بودن از نقاط قوت داستان است. این رمان برای نمایش ظریفش از یک زندگی معمولی و مضامین عمیق آن تحسین شده است. چیزی که استونر را قابل توجه می کند، طرح داستان آن نیست، بلکه مراقبه ی تکان دهنده اش در مورد وضعیت انسانی است. این رمان مضامین انزوا، اشتیاق، شکست و پشتکار را حکایت می کند. استونر تا سال ۲۰۰۰ چندان دیده نشد اما پس از آن منتقدان و نویسندگانی چون جولین بارنز این شاهکار را کشف، و دوباره به دنیا معرفی کردند. نظرات جولیان بارنز: «رمانی بی نظیر از پژواک اندوه. رمانی که شایسته ی کشف دوباره است.» نیویورک تایمز: «استونر، رمانی عمیق و زیبا. تاثیر عمیقش خواننده را حیرت زده می کند.» گاردین: «ویلیامز استادانه ظرافت تجربه ی انسانی و شکست شخصی را با حسی تکان دهنده و تامل برانگیز بیان می کند.» نیویورکر: «مهم ترین رمان آمریکایی که تا به حال نامش را نشنیده اید.» «جان ادوارد ویلیامز» به تاریخ ۲۹ اوت ۱۹۲۲ در کلارکسویل تگزاس پا به دنیا گذاشت. از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا در چین، برمه و هند خدمت کرد. سواَلو پرس، اولین رمان او را به نام هیچ مگر شب (Nothing But the Night) در سال ۱۹۴۸ و اولین کتاب شعرش را به نام چشم انداز از هم گسیخته (The Broken Landscape) در سال ۱۹۴۹ منتشر کرد. مک میلان، دومین رمان ویلیامز را به نام چهارراه سلاخی(Butcher’s Crossing) در سال ۱۹۶۰ به چاپ رساند. جان ویلیامز بعد از دریافت مدرک لیسانس و فوق لیسانس از دانشگاه دِنوِر و مدرک دکترا از دانشگاه میسوری، در سال ۱۹۵۴ به دانشگاه دنور بازگشت و به مدت سی سال در آنجا ادبیات و مهارت های نگارش تدریس کرد. در سال ۱۹۶۳، برای تحصیل در دانشگاه آکسفورد بورسیه گرفت و در آن جا موفق به دریافت بورس راکفلر شد. رمان استونر در سال ۱۹۶۵ و آگاستس(Augustus) در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از او همچنین کتاب های شعری هم به چاپ رسیده است. جان ویلیامز در ۴ مارس ۱۹۹۴، در فِیِتویل آرکانزاس چشم از جهان فروبست.