يوکيو مي شما يکي از نويسندگان بزرگ ژاپن و يکي از نويسندگان چيره دست جهان است. زوال فرشته آخرين کتاب از مجموعه چهارگانه درياي حاصل خيزي، معتبرترين و آخرين اثر مي شيماست. هر کتاب اين مجموعه کاملا مستقل است. اما قهرمانان مي شيما از برف بهاري به کتاب هاي ديگر مي روند و هر يک با حضور يا مرگ خود نقشي اساسي در روند داستان بازي مي کنند. در زوال فرشته هوندا قاضي بازنشسته اي است که تمام داستان پيرامون شخصيت او دور مي زند و همه چيز از ديدگاه وي بررسي مي شود.

هوندا که تمایل چندانی به تنها ماندن تورو نداشت، تابستان آن سال او را به هوکایدو برد. برنامه ی سفرشان بسیار ساده و راحت بود. می خواستند با فراغ خاطر به سفر بروند و هر جا پیش آمد بیتوته کنند. کی کو، که تحمل چنین سفری را نداشت، به تنهایی به ژنو رفت. سفیر ژاپن در سوییس با او نسبت فامیلی داشت. خانواده ی هاماناکا دوست داشتند دو سه روزی را با هوندا بگذرانند. در نتیجه هر دو خانواده در هتل شی مودا اتاق گرفتند. پیرمرد به دلیل شدت گرما به ندرت از اتاق خنکش بیرون می رفت. هر دو خانواده موافقت کرده بودند که شب ها شام را با هم صرف کنند. شب که خانم و آقای هاماناکا به اتاق هوندا رفتند، پرسیدند که مو مو کو کجاست و هوندا گفت که دخترک اندکی زودتر آمده و با تورو توی باغ قدم می زنند. همه منتظر آمدن زوج جوان بودند. پیرمرد عصا به دست کنار پنجره ایستاده بود. همه چیز به نظرش احمقانه می آمد؛ او اصلاً گرسنه نبود، به ویژه آنکه غذای هتل هم به مذاقش خوش نمی آمد. می دانست که آن زن و شوهر کج سلیقه آن قدر اشتها داشتند که حتی بدون رفتن به سالن غذاخوری همان جا او را می بلعیدند. حرف های هاماناکا و همسرش هنگام صرف شام کسلش می کرد. پیرها مجبور بودند درباره ی سیاست بحث کنند. هوندای هفتاد و هشت ساله به رغم میل باطنی، عقاید سیاسی اش را در پوششی از بذله گویی و لطیفه های خنده دار بیان می کرد. مهم، بیان عقاید به هر شکل و عنوان بود؛ تنها راهی که می شد حماقت های این دنیا را تحمل کرد. درست مثل ساحلی که بی هیچ علاقه و تمایلی هر روز موج ها و چوب های آب آورده را پذیرا می شود.