تام: فکر می کنی من چی کار می کنم؟ یا اینکه خیال می کنی حوصله ی من حق نداره سر بره؟ بله می دونم، برای تو بی تفاوته که من چی کار می کنم! خیلی بی تفاوت تر اینه که من میل دارم چی کار بکنم. تو بین این دو تا فرق نمی ذاری، هیچ وقت فکر اینو نمی کنی که… آماندا: من این فکرو می کنم که سرکار کارایی کردین که خودتون از اونا شرم دارین! برای همینه که اینطور رفتار می کنی. من فکر نمی کنم تو هر شب به سینما بری. هیچ کس هر شب به سینما نمی ره. هیچ آدم عادی اون قدر که تو ادعا می کنی به سینما نمی ره. آدم دیگه نصف شب به سینما نمی ره. اصلاً هیچ سینمایی تا دو بعد از نصف شب باز نیست. هر شب با قدم های لرزون می آی خونه. مثل دیوونه ها با خودت حرف می زنی! سه ساعت می خوابی و بعد باید بلند شی و بری سرکار. من می تونم در نظرم مجسم کنم که تو کارتو با چه وضعی انجام می دی. خواب آلود، خسته، و مرتب هم با این حال نزارت چرت می زنی. تام: بله حال من خیلی نزاره. آماندا: تو چه حقی داری طوری رفتار کنی که شغلت به خطر بیفته؟ تأمین معاش همه ی ما به خطر بیفته؟ فکر می کنی اگه تو شغلتو از دست بدی زندگی ما چطوری… تام: لابد تو… تو خیال می کنی من از کارم در انبار خیلی راضی هستم. (تند تند قدم می زند) خیال می کنی من عاشق این هستم که برای کفاشی کنتینانتال کار کنم؟ خیال می کنی می خوام پنجاه و پنج سال عمر خودمو توی اون زیرزمین مدرن تر از مدرن بگذرونم و زیر چراغ های مهتابی کار کنم؟ من ترجیح می دم یه نفر یه دیلم برداره و با اون مغز منو خرد کنه، تا اینکه هر روز صبح برگردم سرکارم. هر روز صبح که تو می آی به اتاق منو بیدارم می کنی و می گی: بلند شو جگر گوشه ی من مثل خورشید بدرخش، من پیش خودم می گم: چه خوشبختن کسانی که مرده ان. اما بازم بلند می شم و به سر کارم می رم. برای این پنجاه دلار کوفت و زهر ماری باید از تموم اون چیزایی که آرزوشونو دارم صرف نظر کنم. از تموم کارایی که دلم می خواد بکنم و از تموم چیزایی که توی زندگیم می خوام به اون برسم. اون وقت تو مرتب می گی من خودخواهم و همه اش به فکر خودمم. تو نمی تونی بفهمی که اگه من به فکر خودم بودم، اگه تا حالا یه بارم به فکر خودم افتاده بودم، حالا مدت ها بود همون جایی بودم که اون هست. یعنی منم مثل اون فرار می کردم. (با سرعت از جلوی مادرش عبور می کند) به من دست نزن مادر. آماندا: من به تو دست نمی زنم. کجا می ری؟ تام: سینما. آماندا: دروغه. (آماندا عقب عقب می رود)