رمانی است از فاضل اسکندر و از مشهورترین آثار او. فاضل اسکندر نویسنده ای است که به اعتباری با ایران پیوند خونی دارد. پدرش، عبدالله اسکندر، مهاجری ایرانی بود که در شهر سوخوم گرجستان کارخانه ی آجرپزی داشت. فاضل در ششم مارس ۱۹۲۹ به دنیا آمد، اما هنگامی که نُه سال بیشتر نداشت، پدرش از اتحاد جماهیر شوروی اخراج شد و دیگر هیچ گاه امکان بازگشت و دیدار خانواده اش را پیدا نکرد. بستگان مادرش که اهل آبخازی بود او را در روستای چگم بزرگ کردند. این روستا بعدها در بسیاری از داستان های او رخ نمود و زمینه ساز حجیم ترین اثر او به نام ساندروی چگمی شد. خرگوش ها و مارهای بوآ نخستین بار در سال ۱۹۸۰ در مجله ی کانتیننت که مهاجران روس در پاریس منتشرش می کردند به چاپ رسید، ولی چاپ آن در خود اتحاد شوروی تا پیش از سال ۱۹۸۸، یعنی پس از پروسترویکا و دوره ی آزادی بیان ممکن نشد. در نگاه نخست به نظر می رسد که اثر برای کودکان نوشته شده است. نثر و روایت ساده و گذشتن ماجرا در سرزمین حیوانات ظاهر اثر را به حکایات اخلاقی ازوپ و لافونتن شبیه می کند، ولی خواننده با گذشتن صفحات نخست در می یابد که قضیه فراتر از این حرف هاست و بیهوده نیست که برخی از پژوهشگران این اثر را با مزرعه ی حیوانات جورج اورول مقایسه کرده اند. نویسنده با تیزبینی گوشه هایی از مناسبات اجتماعی زمان خود را در قالب جوامع حیوانات به تصویر می کشد و خواننده را ناگزیر از این پرسش می کند که ریشه ی نابسامانی های زندگی را باید در کجا جست؟ اسکندر به روشنی طرفدار این نظر است که نمی توان فقط حاکمان ناصالح را عامل بدبختی ها معرفی کرد بلکه ضعف های شخصیتی ریشه دوانده در جامعه، از قبیل تن پروری، سودجویی، فریبکاری، خودخواهی، گرایش به مصالحه و…نیز در اغلب موارد نقشی به همان اندازه مهم در به قهقرا رفتن جامعه بازی می کنند.