کتاب «مردی به نام اوه» نوشته فردریک بکمن(-1981)، نخستین رمان این نویسنده سوئدی است و با استقبال چشمگیری در جهان رو به رو و به سی زبان ترجمه شد. مجله آلمانی اشپیگل درباره «مردی به نام اُوِه» نوشته است: «کسی که از این رمان خوشش نیاید بهتر است هیچ کتابی نخواند!»
این کتاب داستانی تراژیک و طنزآلود دارد که با انگاهی انتقادی به نقد جهان مدرن و روابط انسانی حاکم بر آن می پردازد.

در بریده ای از کتاب می خوانیم:
«مرد فربه پشت پلکسی گلاس موهایش را رو به عقب شانه زده و دست هایش از بالا تا پایین خالکوبی دارد. اُوه با خود فکر می کند همین که مویشان را جوری درست می کنند که انگار یک بسته مارگارین رویش خالی کرده اند بس نیست، باید بدنشان را هم از ریخت بیندازند؟ تازه، خالکوبی هایش هیچ درون مایه ای هم ندارند، فقط یک مشت نقش ونگارند و آیا یک انسان بالغ و سالم به میل خودش با خودش چنین کاری می کند؟ با بازوهایی توی شهر دوره می افتد که شبیه آستر کت هستند؟
اُوه توضیح می دهد: «دستگاهتون کار نمی کنه.»
مرد پشت پلکسی گلاس می گوید: «نمی کنه؟»
«چی نمی کنه؟»
«خب... دستگاه... کار نمی کنه.»
«اینو که خودم گفتم!»
مرد پشت پلکسی گلاس با تردید نگاه می کند.
می پرسد: «کارتتون خراب نشده؟ نوار مغناطیسی اش کثیف نیست؟»
اُوه قیافه ای به خود می گیرد که انگار مرد پشت پلکسی گلاس توانایی های جنسی اش را زیر سؤال برده. مرد پشت پلکسی گلاس ساکت می شود.
اُوه اشاره کنان به مرد می گوید: «محض اطلاع بگم که نوار مغناطیسی کارتم هیچم کثیف نیست.»
مرد پشت پلکسی گلاس با سر تأیید می کند. سپس فکر دیگری به ذهنش می رسد و سرش را با تأسف تکان می دهد. سعی می کند به اُوه توضیح دهد که دستگاه «قبلاً سالم بوده.» از نظر اُوه، این کار بی ربط است، چون دستگاه در آن لحظه آشکارا خراب است. مرد پشت پلکسی گلاس از اُوه می پرسد پول نقد همراهش است. اُوه پاسخ می دهد که این موضوع هیچ ربطی به مرد پشت پلکسی گلاس ندارد. سکوت سنگینی حکم فرما می شود.»