کتاب دختری به نام لاک پشت

«لاک پشت» نام دختری است که مادرش خدمتکار است. به همین علت، آن ها اتاق مجانی دارند؛ اما بچه های این خانه ها هرگز با دختر خدمتکار رفتاری خوبی ندارند. هنگامی که پسرهای «کارلی» دُم گربه بیچاره لاک پشت را آتش می زنند، دخترک ساکت نمی ماند و ماجرا را برای پدرشان تعریف می کند. آقای کارلی…

اطراف نگاهی می اندازد و میپرد توی کوچه ای دقیقه ای بعد خانمی سریع به سمت ما می آید روی گونه اش رد ارد ،مانده انگار مشغول نان پختن بوده و وسط کار چیزی مانعش شده است. لوبیا با اشاره می گوید: «از اون طرف رفت خانم آلوارز» خانم آلوارز با صدایی خسته میگوید: «ممنونم لوبیا، امروز صبح دومین باره که این اتفاق افتاده بعد به من لبخند میزند و می گوید: «تو باید لاک پشت باشی. از دیدنت خوشحالم.» من هم می گویم من هم از آشنایی با شما خوشحالم.» او به سرعت می گذرد و می رود. کرمیت با انگشت به کله اش ضربه میزند و میگوید: «آقای آلوارز دیگه مخش درست کار نمیکنه. بیچاره خانم آلوارز عمرش رو در تعقیب اون میگذرونه بادی با هیجان و صدای بلند میگوید یه بار بدون لباس دویده بود توی خیابون دوال، باید میدیدیش می گویم «فکر نمیکنم دلم بخواد همچین چیزی رو ببینم.» مردی یخ فروش دارد یخهایش را تحویل میدهد. لوبیا فریاد میزند: آقای رابرتز تیکه های اضافی داری؟» مرد، در حالی که تکه های یخ را خیرات میکند می گوید: «البته که دارم لوبیا.» بادی می گوید: «من رو یادت نره!» آقای رابرتز تکه ای یخ به پسر کوچولو میدهد و می گوید: «مگه میشه تو رو یادم بره بادی؟ او یک تکه هم به من میدهد و می گوید: «تو باید لاک پشت باشی خدای من تو واقعاً به خوشگلی مامانتی یخ را میمکم تا جایی که از آن فقط خاطره ای سرد باقی میماند. می پرسم: «چطوریه که همه میدونن من کی هستم؟