کتاب روزی روزگاری فوتبال

از زمین های خاکی تهران تا ترکیه. از ایتالیا و اسپانیا تا آلمان و انگلیس. از برزیل و آرژانتین تا ایالات متحده. مردم و فوتبال. تاریخ و فوتبال. سیاست و فوتبال. روزی روزگاری فوتبال سفری پر تب وتاب از دنیایی به دنیایی دیگر است. از فرهنگی به فرهنگ دیگر. بازگوکنندۀ سایه روشن های ورزشی که مرزها را درنوردیده و قلب ها را بابهانه و بی بهانه فتح کرده. نمایشگر رویارویی شور مردم و قدرت طلبی سیاست پیشگان حول توپی که گرد است و از حرکت باز نمی ایستد. قلم حمیدرضا صدر بازتابندۀ شیفتگی مهارناپذیر آدم هایی است که نمی توانند دل هایشان را از فوتبال جدا کنند. توصیف کنندۀ برق چشم های مشتاقی است که نمی توانند مستطیل سبز را تماشا نکنند. صدر می گوید: «با فوتبال جهان، به مدد سینما آشنا شدم. دقیقاً در پاییز ۱۳۴۵، شبی که صف طولانی جلو سینما حافظ شور غریبی به ضلع جنوبی خیابان شاه آباد، در فاصلۀ میدان بهارستان و مخبرالدوله، بخشیده بود. اما چند قدم آن طرف تر، برابر سینما سعدی، کسی به چشم نمی خورد و سکوت و سکون حاکم بود. حتا عنوان فیلم هم سینمایی نبود: گُل. زیر آن با حروف کوچک تری نوشته شده بود: جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان. «پدر با بی حوصلگی مفرطی مرا به تماشای گل برد. سالن سینما خلوت بود و اکثر صندلی ها خالی. بعدها دریافتم سردی و سکوت استادیوم های خالی، بسیار سردتر از سالن های خالی سینماهاست. دو روز بعد، عنوان گل را پایین کشیدند و فیلمی سینمایی را بر پرده بردند. بعدها دو فیلم سینمایی جام جهانی ۱۹۷۰ و ۱۹۷۴ هم در سینماها با استقبال روبه رو نشدند. فرهنگ تماشای رقابت های فوتبال برای تماشاگر ایرانی با رسوخ تلویزیون به دل خانوارها و نمایش مستقیم مسابقات جام جهانی ۱۹۷۰ گره خورد. با این وصف، صندلی های خالی سینما سعدی، پردۀ غول آسا و آن فیلم رنگی، مرا به جادوی فوتبال نزدیک تر کرد.»