کتاب اصل پیشرفت اثر ترزا امابایل، استیون کرامر ترجمه ریحانه توکلی نشر هورمزد منتشر شده است
تاثیر شگفت انگیز پیروز های کوچک بر شادی، تعامل مثبت و خلاقیت در محیط کار
ما دریافتیم زمانی که افراد عمیقاً به کار خود متعهد شوند، از کاری که انجام می دهند رضایت داشته باشند و تفکری عالی دربارۀ همکاران، پروژۀ کاری، مدیر و سازمانشان داشته باشند، خلاقیت و بهره وری بیشتری خواهند داشت. به علاوه، اگر کارکنان از زندگی مثبت درون سازمانی لذت ببرند، به کار خود متعهدتر می شوند و احتمالاً همکاری و مشارکتی بهتر خواهند داشت. به بیان دیگر، مزایای روان شناختی محیط و نوع کار شرکت به مزایای عملکردی تبدیل می شوند.
ما این کتاب را برای رهبران و کسانی نوشتیم که مشتاق درک انگیزۀ زندگی درون سازمانی اند؛ به علاوه، شناسایی کارهایی که روزانه می توانند انجام دهند تا آن نوع انگیزۀ درونی را ایجاد کنند؛ انگیزه ای که به عملکردی خارق العاده منجر می شود، ذوق مشارکت عمیق ایجاد می کند و خلاقیت را تحریک می کند.
در کتاب اصل پیشرفت مدیرانی ضعیف خواهید دید که سبب نابودی شرکت شان می شوند. البته نه به این دلیل که «ما» فکر می کنیم این مدیران ناشایست و ضعیف هستند، بلکه به این دلیل که مدیریت امری دشوار و درعین حال مهم و حیاتی است. ما کار مدیران شایسته را ارزشمند می دانیم و هدفمان کمک به مدیران و ارتقای آن ها با نشان دادن مشکلات پنهان است.
زمانی که مدیران به درستی کار کنند، می توانند سازمان را به سوی موفقیت سوق دهند و زندگی کارکنان را بهبود بخشند. از طرفی، زمانی که مدیران به این دو هدف دست یابند، کیفیت زندگی درون سازمانی شان نیز افزایش می یابد؛ از سوی دیگر، فرهنگ و سازمان های ما در بیشتر مواقع مدیران و کارکنان آن ها را در مقابل یکدیگر قرار می دهد. در این کتاب مدیران خوبی را خواهید دید که از کلیشه ها فراتر رفته اند. چنین مدیرانی در سازمان هایشان کارآمد، مهم و تأثیرگذار تلقی می شوند؛ زیرا نیروی مثبت و قدرتمندی هستند که پشتیبان زندگی درون سازمانی کارمندان اند.
هرگاه زندگی درون سازمانی مطلوب باشد، شرکت هم پیشرفت می کند. ما دریافتیم زمانی که افراد عمیقاً به کار خود متعهد شوند، از کاری که انجام می دهند رضایت داشته باشند و تفکری عالی دربارۀ همکاران، پروژۀ کاری، مدیر و سازمانشان داشته باشند، خلاقیت و بهره وری بیشتری خواهند داشت.
به علاوه، اگر کارکنان از زندگی مثبت درون سازمانی لذت ببرند، به کار خود متعهدتر می شوند و احتمالاً همکاری و مشارکتی بهتر خواهند داشت. به بیان دیگر، مزایای روان شناختی محیط و نوع کار شرکت به مزایای عملکردی تبدیل می شوند.
قدرت موفقیت ها و شکست های کوچک
گاهی مسائل کوچک برای شرکت ها بسیار معنادار می شوند. شاید در طول زندگی کاری تان به رویدادهای مهمی فکر کرده باشید که در ابتدا بی اهمیت به نظر می رسیده اند. نمونه های این رویدادها در گزارش های روزانه ای که جمع آوری کردیم فراوان است؛ گزارش هایی از رویدادهایی قدرتمند که روزانه اتفاق می افتند و باعث بهبود یا بدتر شدن احساس، تفکر و انگیزه مان می شوند. در میان آن گزارش ها، گزارش دانشمندی را دیدیم که پس از گفت وگو با مدیر فنی ارشد دربارۀ جدیدترین آزمایشش حال بهتری پیدا کرد یا با گزارش مدیر تولیدی مواجه می شویم که هنگام تصمیم گیری در مورد قیمت گذاری پی می برد که مدیرش فردی ناشایست است.
شاید رویدادهای کوچک اثری ناچیز برجای بگذارند، اما تا زمانی که آن رویداد کوچک رخ می دهد، تأثیر آن از میان نمی رود. فردی که ورزش می کند، هنگام ترک باشگاه شادی بیشتری حس می کند و نسبت به روزهای اولِ شروع ورزش احساس بهتری خواهد داشت. به طور مشابه، مدیر تولیدی که پیش از پیوستن به تیم مدیریت، چندین بار اشتباه های رئیسش را دیده است، دربارۀ او و شیوۀ کارش دیدگاهی مثبت نخواهد داشت.
در واقع، رویدادهای مثبت و منفی کوچک فرصت های روانشناختی هستند؛ فرصت هایی که اگر مثبت باشند نقش تقویت کننده و در صورتی که منفی باشند نقش تضعیف کننده خواهند داشت. بنابراین، هنگامی که کارکنانتان را مدیریت می کنید، باید روی موضوعات کوچک سخت کار کنید.
کارل وایک در مقاله اش چنین استدلال کرده بود: «زمانی که بتوانیم در ابتدا در مقیاس کوچک به مشکلات اجتماعی با موفقیت نزدیک شویم، آنگاه می توانیم مشکلات را به شیوه ای نوآورانه حل کنیم.
زندگی درون سازمانی چیست؟ و چه کمکی به پیشرفت کار سازمانی می کند؟
زندگی درون سازمانی تلاقی ادراکات، هیجانات و انگیزه هایی است که افراد هنگام واکنش نشان دادن به رویدادها تجربه می کنند و خاطرات آن روز کاری را رقم می زنند. زندگی درون سازمانی کاملاً درونی است؛ زیرا از درون هر فرد سرچشمه می گیرد. این موضوع در مرکز تجربه های کارمند در روزهای کاری اش قرار می گیرد، اما معمولاً دیگران آن را درک نمی کنند (موضوعی کاملاً شخصی و درونی)، حتی کسانی که آن را تجربه می کنند نیز آن را بررسی نمی کنند. اما خودِ کارکنان نیز معمولاً تلاش می کنند آن را از دیدرس دیگران پنهان نگه دارند.
در حقیقت، زندگی درون سازمانی همان کار است؛ زیرا به مکانی که از آن نشئت گرفته و به محتوای آن اشاره می کند. مکانی که زندگی درون سازمانی کارکنان در آن قرار دارد، محل کار، یعنی اداره، شرکت، سازمان و… است و محتوای آن کارهایی است که کارکنان انجام می دهند. می دانیم که در تمام سطوح سازمانی زندگی درون سازمانی داریم، حتی اگر زمان اندکی صرف تمرکز بر آن کنیم.
بنابراین، باید زندگی درون سازمانی را بخشی از زندگی بدانیم؛ زیرا بخشی اجتناب ناپذیر از تجربه های زندگی روزمرۀ انسان در محیط کار به دست می آید. ما همیشه در مورد اتفاقاتی که در محیط کار رخ می دهند واکنش نشان می دهیم؛ همچنین تعیین می کنیم آیا کاری که انجام می دهیم مهم است و چقدر به تلاش نیاز دارد. افزون بر آن، همکاران و مدیرمان را قضاوت می کنیم و همواره پرسش های زیر را در ذهن مان مرور می کنیم: «آیا آن ها شایستگی مدیریت کردن مارا دارند؟» «آیا باید به تصمیماتشان احترام بگذاریم؟»
به علاوه، دلیل دیگری نیز وجود دارد تا زندگی درون سازمانی را بخشی از زندگی تلقی کنیم؛ همان طور که می دانید بخش عمدۀ زندگی افراد در محل کار سپری می شود و بیشترشان در کاری که انجام می دهند سرمایه گذاری می کنند. بنابراین، احساسی که ما دربارۀ موفقیت داریم، با احساس فردی روزمره مان در کار پیوند خورده است. به بیان دیگر، اگر در محیط کار احساس کنیم موفق شده ایم، این احساس در ابعاد دیگر زندگی ما راه پیدا خواهد کرد. بنابراین، اگر باور داشته باشیم که کارمان باارزش است و از انجام دادن آن احساسی خوب داشته باشیم، در زندگی بیرون از کار نیز چنین احساسی را تجربه خواهیم کرد؛ اما اگر در محیط کار احساس کنیم شکست خورده ایم، در زندگی شخصی مان نیز احساس خوبی نخواهیم داشت.
احساسات و خلاقیت در اصل پیشرفت چه نقشی دارد؟
خلاقیت در پیِ تأثیر مثبت می آید. به بیان دیگر، خلاقیت پیرو هیجان مثبت است. در واقع، هر چه فرد در روزی خاص خلق وخوی مثبت تری داشته باشد، روز بعد از آن، تفکر خلاقانه تری خواهد داشت که روان شناسان آن را رشد نهفته می نامند.خلق وخوی مثبت یا حالات خوشایند گسترۀ وسیعی از تفکرات و تنوع شناختی بیشتری را تحریک می کند که شاید یک روز یا بیشتر دوام داشته باشد. چنین تنوع شناختی ای ممکن است به بینشی جدید در کار منجر شود. شاید ایده های جدید پس از تجربۀ احساس مثبت خیلی زود پدیدار شوند، اما شاید شما خیلی دیر پی به دلیل پدیدار شدن آن ها ببرید.
زندگی درون سازمانی چگونه به عملکرد تبدیل می شود؟
براساس نتایج ما، برخی مدیران باوری درونی دارند یا صراحتاً می گویند: کارمندان در محیطی تحت فشار، پر از ترید یا ترس کارایی بهتری خواهند داشت؛ اما این مدیران سخت در اشتباه اند. زندگی درون سازمانی منفی بر هر چهار بُعد عملکرد تأثیر منفی می گذارد؛ «خلاقیت»، «بهره وری»، «تعهد عمیق به کار» و «همکاری» با یکدیگر جنبه هایی از عملکرد عالی هستند که بر اثر زندگی تیرۀ درون سازمانی کاهش می یابند.
زندگی درون سازمانی به سه روش اصلی عمل می کند: «توجه به وظایف»، «تعهد به انجام دادن پروژه ها» و «تصمیم گیری برای انجام دادن کار سخت». وقتی زندگی درون سازمانی مطلوب است، احتمال زیادی وجود دارد که افراد بیشتر به خودِ کار توجه کنند، به طور عمیق تری به پروژه های گروه متعهد شوند و برای رسیدن به اهدافشان کار را به بهترین نحو انجام دهند. در مقابل، وقتی زندگی درون سازمانی نامطلوب باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که هنگام انجام دادن کار حواس افراد پرت شود (اغلب به وسیلۀ عوامل مخرب زندگی درون سازمانی)، از تعهد به پروژه های گروهی امتناع کنند و از تلاش برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده دست بردارند.
بسیاری از سازمان های مدرن کارکنانشان را تحت استرس و فشار زیادی قرار می دهند؛ اما تحت فشار قراردادن افراد به ویژه در درازمدت، احتمال تولید زغال سنگ را بیشتر می کند تا الماس. روشن است که برخی فشارها اجتناب ناپذیر ند، اما مدیران بسیار خوب می دانند که حتی در شرایط سخت، از طریق اقدامات استراتژیک می توانند خلاقیت و بهره وری کارکنان را حفظ کنند یا دست کم، هنگام کوچک سازی با کارمندانشان محترمانه و صریح صحبت کنند. توهین های مکرر، حتی توهین های کوچک، در محیط کار افزون بر زندگی درون سازمانی، کل شرکت را به خطر می اندازد.
پیشرفت واقعی احساسات مثبت مانند رضایت، شادی و لذت را هدف می گیرد و به حس موفقیت و افزایش اعتماد به نفس منجر می شود؛ به علاوه، سبب می شود دیدگاهی مثبت در مورد کار و گاهی اوقات سازمان به وجود آید. چنین تفکرات و برداشت هایی همراه با هیجانات مثبت سبب تقویت انگیزه و تعهد عمیق به کار می شوند؛ همان طور که می دانید این دو عنصر، یعنی «انگیزه» و «تعهد عمیق» همواره برای موفقیت در عملکرد ضروری اند.
به نظر ما این یک اصل مهم مدیریتی است: تسهیل پیشرفت مؤثرترین راهی است که مدیران از طریق آن می توانند بر زندگی درون سازمانی تأثیر بگذارند. حتی وقتی پیشرفت در کاری کوچک رخ می دهد، فرد احساس می کند به طور مداوم به سوی هدفی مهم پیش می رود و همین امر میان روزهای عالی و روزهای بد تفاوتی معنادار ایجاد می کند.
بر اساس تحقیقات، وقتی افراد انگیزۀ ذاتی بیشتری دارند، احتمال بیشتری وجود دارد کارشان را خلاقانه تر انجام دهند. این بدین معنی است که وقتی زیردستانتان به موفقیتی واقعی دست می یابند، با آمادگی بیشتری کار جدید چالش برانگیزی را خلاقانه انجام می دهند. به بیان دیگر، آن ها باید با اشتیاقی ویژه برای حل مشکلات بغرنج به دنبال راه حل های خلاقانه بگردند و در روزهای بعد شاهد پیشرفتی چشمگیر باشند.
به محض اینکه کارکنان دریابند اهدافی روشن و معنادار، منابع کافی و همکارانی مفید دارند، درک بهتری از کار و سازمان خواهند داشت و هیجانات مثبت و انگیزه شان برای انجام دادن کار افزایش می یابد. اما وقتی هدف ها مشخص نباشند و یا یکی از همکاران به خوبی همکاری نکند، منابع را نادیده می گیرند، تفکرات و احساساتشان به هم می ریزد و محرک ها نیز دیگر آن ها را به جلو هدایت نخواهند کرد. افراد تأثیر چنین عواملی را به سرعت در زندگی درون سازمانی شان احساس می کنند و شکست یا پیشرفت در پی تأثیر چنین عواملی رخ می دهد.
در واقع، رویدادهای مثبت و منفی کوچک فرصت های روانشناختی هستند؛ فرصت هایی که اگر مثبت باشند نقش تقویت کننده و در صورتی که منفی باشند نقش تضعیف کننده خواهند داشت. بنابراین، هنگامی که کارکنانتان را مدیریت می کنید، باید روی موضوعات کوچک سخت کار کنید.
پویایی , زندگی درون سازمانی
دیدن زندگی درون سازمانی افراد در محیط کار دشوار است. زندگی درون سازمانی حالتی ثابت نیست، بلکه تعاملی پویا میان ادراکات، هیجانات و انگیزه ها در هر مرحله از یک روز کاری است. این سه عنصر بر یکدیگر تأثیر می گذارند و تجربه ای درونی (ذهنی) ایجاد می کنند؛ بنابراین تعامل میان این سه عنصر بدین معناست که زندگی درون سازمانی به صورت یک سیستم عمل می کند. به بیان دیگر، مجموعه ای از اجزای وابستۀ درونی است که در گذر زمان با هم در تعامل اند.
زندگی درون سازمانی سیستمی است که می توان آن را با نگاه کردن به هر عنصر در بستر کلی اش درک کرد. اگر مدیرتان روزی دو بار به اتاق شما سرک بکشد و بپرسد استراتژی بازاریابی را برای جلسۀ هیئت مدیرۀ دوشنبۀ آینده چگونه آماده می کنید، شما نمی توانید جلوی ناامیدی و خردشدن انگیزۀ درونی تان را بگیرید. احتمالاً آنچه از رفتار مدیرتان برداشت می کنید این است که وی فردی بیش از حد کنترل گر است و این کار یا به درستی انجام می شود یا خراب می شود. از سوی دیگر، هرگز نمی توانید در آن لحظه زندگی درون سازمانی تان را بدون در نظر گرفتن اثر متقابل سه عنصر مذکور درک کنید.