خنده گفت: خوب است که میپرسی همواره باید پرسید، همواره باید شک ورزید اما قضیه بسیار ساده است. برای نمونه اگر یک شب پره اراده اش را برای رسیدن به یک ستاره یا چیزی از این دست متمرکز کند، موفق نخواهد شد. بنابراین اصلاً چنین کوششی هم نمی کند. او تنها برای چیزی میکوشد که برایش معنا و ارزش دارد، چیزی که نیازمندش است و حتماً باید آن را داشته باشد در این صورت است که به گونه ای باورناپذیر به مقصود میرسد و در خود حس ششم جادویی را می پروراند که هیچ حیوان دیگری جز او از آن بهره مند نیست هر کدام از ما انسانها، فضای عمل و بیشک علائق بیشتری نسبت به یک حیوان داریم، اما ما نیز در دایره ی به نسبت محدود و تنگی گرفتاریم و نمی توانیم از آن بیرون بیاییم.

من میتوانم درباره ی این یا آن چیز تصوراتی ببافم و خیال پردازی کنم، برای نمونه بخواهم که حتماً به قطب شمال بروم، یا چیزی از این دست، اما تنها هنگامی میتوانم این خواسته خود را به شکلی بایسته و شایسته شدنی سازم که این آرزو کاملاً در من ریشه دوانده و به راستی همه ی وجودم را از خود لبریز کرده باشد همین که قضیه به اینجا برسد، همین که آنچه بیازمایی که درونت به تو فرمان میدهد آنگاه خواسته ات شدنی است آنگاه است که میتوانی بر اراده ات همچون اسبی رام لگام بزنی. اگر برای نمونه اکنون بخواهم کاری کنم که آقای کشیش از فردا دیگر عینک نزند شدنی نیست. چنین کوششی به کلی بچگانه است.