تابستان، اثر ادیت وارتون، اثری استادانه و تأثیرگذار است که به کاوُش در میل، محدودیت های اجتماعی و واقعیت های تلخ کشف شده در مسیرِ خودشناسی می پردازد. این رمان، که غالبا یکی از جسورانه ترین آثار وارتون دانسته می شود، زندگی دختری جوان، به نام چریتی رویال، را به تصویر می کشد؛ دختری که در روستایی کوچک و بسته در نیوانگلند بزرگ شده و درگیر چالشی صریح و صادقانه درباره ی جنسیت و استقلال زنانه در اوایل قرن بیستم می شود. قلم صریح وارتون و درک دقیق او از ساختارهای اجتماعی، تابستان را به روایتی قدرتمند و فراموش نشدنی تبدیل کرده است. این اثر در سال 1917 منتشر شد و مانیفستی است درباره ی نابرابری های اجتماعی و تبعیض هایی برای زنان، طبقات اجتماعی و عشق های غریب. این رمان داستان چریتی، دختری سرسخت و پرشور، را روایت می کند که در جریان اشتیاق ها و آرزوهایش در محدوده های تنگ جامعه ی محافظه کارانه اش سرگردان است. زندگی او با ورود لوسیوس هارنی، معمار جذاب و روشنفکری که به این روستا آمده، دگرگون می شود. اما سرانجامِ این عشق آتشین چه می شود؟ آیا عشق می تواند اختلاف های طبقاتی را کنار بزند و مسیر خود را بگشاید؟ احساساتِ چریتی در تضاد با محدودیت های زندگی اش چطور فرصت بروز می یابند؟ درون مایه های این رمان متفاوت ادیت وارتون به مسائلی از جمله اختلاف طبقاتی، نقش زنان در اجتماع، آزادی فردی و مرزِ باریک آن با قهقرا، و استقلال شخصیتی زنان در سال های ابتدایی قرن بیستم می پردازد.