عباس قمی

عباس بن محمدرضا قمی در سال ۱۲۹۴ هجری قمری (۱۲۵۴ شمسی) در شهر قم به دنیا آمد. پدرش، محمدرضا، فردی متدین بود و به مسائل دینی آشنایی داشت. عباس قمی تحصیلات دینی خود را در قم آغاز کرد و در سال ۱۳۱۶ قمری برای ادامهٔ تحصیل به نجف رفت.

در نجف، او مدتی نزد محدث نوری، از دانشمندان مشهور علم حدیث، به تحصیل پرداخت و در زمینهٔ حدیث و علوم دینی فعالیت جدی داشت. پس از بازگشت به ایران، در شهرهای قم و مشهد به تدریس، سخنرانی، تألیف و تحقیق پرداخت.

مهم‌ترین کتابش؛ مفاتیح الجنان

معروف‌ترین اثر شیخ عباس قمی «مفاتیح الجنان» است. این کتاب مجموعه‌ای از دعاها، زیارت‌نامه‌ها، اعمال و اذکار است و در میان شیعیان بسیار مشهور شده است. این اثر به زبان‌های مختلف نیز ترجمه شده است.

آثار دیگر

شیخ عباس قمی کتاب‌های زیادی در زمینهٔ حدیث، تاریخ، اخلاق و زندگی پیامبر و امامان نوشته است. از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد:

مفاتیح الجنان
منتهی الآمال؛ دربارهٔ زندگی پیامبر اسلام و امامان
نَفَسُ‌المهموم؛ دربارهٔ واقعهٔ کربلا
سفینة البحار؛ نمایه و فهرستی موضوعی برای بحارالانوار
الکُنی و الالقاب؛ دربارهٔ زندگی بسیاری از عالمان و شخصیت‌ها
منازل الآخرة
فوائد الرضویه
وفات

شیخ عباس قمی در سال ۱۳۵۹ هجری قمری، برابر با ۱۳۱۹ شمسی در نجف درگذشت. پیکر او در صحن حرم امام علی(ع) و در نزدیکی استادش، محدث نوری، به خاک سپرده شد.