کتاب حاضر، داستاني در مورد يک دختر نابيناي فرانسوي و پسري آلماني است، که در فرانسه اشغال شده هنگامي‌که هر دو براي زنده ماندن از ويراني جنگ جهاني دوم تلاش مي‌کنند با يکديگر برخورد مي‌کنند. مهم‌ترين ويژگي نثر اين اثر پرداخت دقيق و موشکافانه به جزئيات است که متن را بسيار قابل‌توجه و ملموس کرده است. خواننده اين رمان حس مي‌کند که نويسنده در آن مقطع خود حضور داشته و زندگي کرده که مي‌تواند چنين دقيق به توصيف جزئيات بپردازد. در داستان مي‌خوانيم: «مي‌داني «ورتر» همه مي‌گويند که من شجاع هستم. وقتي‌که بينايي‌ام را از دست دادم همه گفتند شجاع هستم».