الکسی دو توکویل، پژوهشگر و سیاستمدار نامی فرانسه درقرن نوزدهم، در این کتاب پس از بررسی علل و عوامل واژگونی رژیم پیشین در پی رخداد انقلاب فرانسه، این انقلاب (1789 م) را تحلیل می کند. وی با پایبندی به اصول علمی پژوهش اجتماعی کوشیده است جنبه هایی از رژیم حاکم در فرانسه پیش از وقوع انقلاب را بررسی کند که کاملا تحت الشعاع انقلاب کبیر فرانسه قرار گرفته است. شیوه ی سر و سامان دادن امور عمومی و کارکرد نهادهای آن دوره، روابط دقیق میان طبقات گوناگون در سلسله مراتب اجتماعی، موقعیت و احساسات آن بخش از جمعیت کشور که هنوز نمی توانستند در جامعه ابراز وجود کنند و هم چنین افکار و اخلاقیاتی که زیربنای ساختار اجتماعی فرانسه ی سده ی هجدهم را می ساختند از جمله ی این موارد است. نویسنده، انقلاب فرانسه را دارای دو مرحله ی مشخص می داند: نخست مرحله ای که در آن هدف ملت فرانسه از بین بردن همه ی متعلقات گذشته بود و دیگر مرحله ای که درآن کوشش هایی انجام گرفته بود تا از نابودی تکه های به جای مانده از نظام گذشته جلوگیری گردد. زیرا بسیاری از قوانین و روش های اداری سرکوب شده در سال 1789، چند سال بعد دوباره نمایان گشتند. نویسنده به دنبال این است که نشان دهد به چه دلایلی این انقلاب بزرگ در کشور فرانسه رخ داد نه در کشوری دیگر و این که چرا این انقلاب نتیجه ی همان نظام اجتماعی بود که انقلاب فرانسه با شتاب در صدد نابودی آن برآمده بود و سرانجام این که چرا سلطنت دیرپای فرانسه این چنین ناگهانی واژگون شد.