کتاب رهبری شجاعانه

همه ما می دانیم که برگشتن و روبه رو شدن با هر چیزی که ما را کله پا کرده، باعث صرفه جویی مقدار زیادی از زمان و ظرفیت ذهنی می شود. مزیت دیگر، وارد شدن به ناراحتی است! در حقیقت ارزیابی موقعیت از روبه رو، ترس کمتری از نگاه کردن به عقب حین دویدن دارد. در آن لحظات باید بایستیم و نفس بکشیم- نسبت به آنچه می خواهیم از آن دوری کنیم شفاف و آگاه شویم- سپس در مورد آنچه باید انجام شود تا آسیب پذیر شویم، به شفافیت دست پیدا کنیم. وقتی می بینیم در حال زیگزاگ رفتنیم- قایم شدن، تظاهر کردن، دوری کردن، به تعویق انداختن، توجیه، سرزنش، دروغ گفتن- باید به خود یادآوری کنیم که فرار کردن انرژی زیادی می گیرد و احتمالاً خارج از ارزش های ماست. در همان نقطه باید به سمت آسیب پذیری رفته و آن تماس را بگیریم. یاد گرفتم با این جمله زندگی کنم: «هرگز نمی توانید مقدار کافی از چیزی را به دست بیاورید که به آن نیاز ندارید.» ساده نیست! یکی از الگوهایی که در کارکردن با رهبران مشاهده کرده ام این است که افراد بسیاری از جایگاه آسیب رساندن و کوچکی رهبری می کند و آن ها از موقعیت قدرت خود، برای پر کردن آن فاصله عزت نفس استفاده می کنند. اما ما نمی توانیم فاصله عزت نفس را با رهبری و استفاده از قدرت روی افراد دیگر پر کنیم، چون این دقیقاً چیزی نیست که ما می خواهیم. به بیان ساده، ما اشتباهاتمان را روی دیگران انجام می دهیم و هرگز نمی توانیم مقدار کافی از آنچه می خواهیم به دست بیاوریم، چون به مشکل اصلی رسیدگی نمی کنیم. در کل می توانیم بگوییم که همگی ما در کل روز، اشتباهاتمان را روی دیگران انجام می دهیم. اما وقتی تمایز قدرت رهبری را به آن اضافه می کنید، موضوع خطرناک می شود.