«پینک فلوید»، با توجه به موسیقیِ وجودی و سینمایی اش، به یکی از تأثیرگذارترین و شناخته شده ترین گروه های «راک» در طول تاریخ بدل شد. آن ها با ایجاد یک جور «کِرِخی دلپذیر» در مخاطبان به چنین مقامی نرسیده اند؛ این جایگاه حاصل برآشفتن، به هم ریختن، به پرسش گرفتن و انتقاد کردن است. آیا با توجه به کاری که داروهای روان گردان با ذهن ما می کنند باید در اعتبار حواس مان شک کنیم؟ چه شد که مدرسه تبدیل شد به جایی برای شست وشوی مغزیِ دانش آموزان؟ وقتی اعضای یک گروه راک عوض می شوند، خودِ گروه هم عوض می شود یا سر جایش باقی می ماند؟ از همگامی ها میان نیمه تاریک ماه و جادوگر شهر «اُز» چه می توان آموخت؟ آیا «نیچه» نمونه ای قدیمی تر از شخصیت «سید برت» است؟ کِی فهمیدید وجودتان حفره ای در دل واقعیت است؟ اگر گوشت را نخوری، مگر می شود پودینگ بخوری؟ کمتر گروهی در تاریخ راک توانسته است به اندازه پینک فلوید این همه تأمل مدهوشانه و گفت وگوی فکری عمیق به راه بیندازد. کتاب «پینک فلوید و فلسفه» قطعا درک هواداران را درباره این گروهِ خارق العاده ژرف تر می کند و برای بی اعتقادها این موضوع را روشن می کند که «راجر واترز» در کنار امثال «فریدریش نیچه» بخشی از سنت فلسفه است.