حمایت از اختراعات زیست فناوری در سال 1980 در امریکا، آغاز ارتباط علم و ثروت در این حوزه بود و موجب شد در مدت کوتاهی شرکت های بزرگ تأسیس و سرمایه های خصوصی هنگفت جذب شوند. در برابر، برخی کشورهای اروپایی که به دلیل رواج ملاحظات بازدارنده و زیست فناوری هراسی گسترده، از حمایت لازم خودداری کردند، به طور محسوسی در این عرصه عقب ماندند. تحقیق و توسعه زیست فناوری، با هزینه های هنگفت همراه است و سرمایه گذاران و پژوهشگران زیست فناوری به شدت به حمایتی که بتواند هزینه ها را جبران کند وابسته اند. بهترین راه شناخته شده برای نیل به این هدف، نظام حق اختراع است که بر تجاری سازی مطمئن تأکید دارد. هم اکنون بر اثر ضعف سیاست گذاری و اقدام در بخش های دولتی و خصوصی، مشکلات بزرگی بر سر راه حمایت های حقوقی از این حوزه در کشور وجود دارد. کتاب حاضر تلاش می کند ضمن بررسی انتقادی و مستدل جنبه های حقوقی حمایت از نوآوری های زیست فناوری در ایران، با نظر به آخرین منابع و دستاوردهای حقوقی، به خلأها و موارد ابهام در نظام حمایتی فعلی بپردازد.