غول بزرگ مهربانی که با "سوفی" دوست شده، از آن غول هایی نیست که آدم ها را قرچ قورچ می جوند. او غولی مهربان است و سوفی از این بابت شانس آورده، چون اگر به جای او، غول هایی مثل "خون تو شیشه کن"، "گوشت قلمبه خور، و یا... او را دزدیده بودند تا حالا یک لقمۀ چپ شده بود. اما سوفی دلش مثل سیر و سرکه می جوشد، چون غول های آدم خوار می خواهند به انگلستان رفته و همۀ بچه های کوچک را بخورند. دخترک و غول مهربان تصمیم می گیرند وارد رویای ملکۀ انگلستان شده و او را از موضوع آگاه کنند. غول بزرگ مهربان که مسئول هدیه کردن خواب های شیرین است، از عهدۀ این وظیفه به خوبی برمی آید و ملکه، به علت خوابی که شب پیش دیده، به آسانی حرف های این دو را باور کرده و از ارتش می خواهد که برای نابودی غول های آدمخوار بسیج شده و گوش به فرمان غول بزرگ مهربان باشند. با نقشۀ دقیق سوفی و غول، آدم خوارها به آسانی دستگیر شده و درون چاه بزرگی زندانی می شوند. غول بزرگ مهربان نیز مورد توجه و تفقد ملکه قرار گرفته و زیر نظر معلم خصوصی خود، سوفی، خواندن را به خوبی فرا می گیرد.