جامعه شناسی هنر، دانشی "دوزیستی" متشکل از دو رکن هنر و جامعه شناسی است. هنر، واژه ای با بار ارزشی، از زمرۀ علوم انسانی است که سرشتی کیفیت گرا دارد. زیبا شناسان و فیلسوفان هنر کوشیده اند هنر را از زوایای سه گانۀ هنر، هنرمند و مخاطب بنگرند و با تعاریفی عمدتاً ذات شناسانه، پرسش کلی دربارۀ چیستی هنر را پاسخ گویند. جامعه شناسی نیز عملی کمیت گرا است که به مطالعۀ اجتماع و نظام های انسانی، روابط افراد با یک دیگر و با جامعه، و نهادها و ساختارهای اجتماعی می پردازد، و نیز به موضوع ارتباطات انسانی و چگونگی انتقال و خلق معنی در بستر اجتماع، توجهی جدی دارد. جنبۀ اخیر، در جامعه شناسی هنر حائز اهمیت محوری است. قیاس رویکرد علوم انسانی و علوم اجتماعی به هنر که فصل مهمی از این کتاب است، بازگشایندۀ دریچۀ وسیعی به روی بحث های جاری مطالعات فرهنگی و پژوهش های هنری است که چالش گفتمانی زیباشناسی و جامعه شناسی هنر در سرلوحۀ آن قرار دارد. نگارنده در مجموعۀ حاضر ضمن بررسی رهیافت ها، نظریه ها و گفتمان هایی که اساس مطالعات اجتماعی هنرها در زمان ها و مکان های گوناگون قرارگرفته اند، اهمیت و نقش نهادهای اجتماعی، فرهنگی، دینی، سیاسی و اقتصادی تأثیرگذار بر آفرینش و بازآفرینی هنرها را تحلیل و ارزیابی می کند، هم چنین بر شیوه های خلق آثار هنری در بستر اجتماع وچگونگی ایجاد ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان آثار هنری، عرضه و فروش آن ها، در دوره های مختلف نظر می کند. هنر و ایدوئولوژی، هنر و اخلاق، بررسی پایگاه اجتماعی و اقتصادی هنرمندان و... از بحث های مندرج در کتاب است.

دولتی هر آن جا که ضروری تشخیص دهند در سازوکارهای اقتصادی مداخله میکنند. با این همه الگوی ایده آل نظام سرمایه داری این امکان را به ما می دهد که نظام های اقتصادی جوامع مختلف را با یکدیگر مقایسه کنیم و تفاوت آنها را با هم بسنجیم و یا گذشته و حال یک نظام سرمایه داری واحد را به قیاس گیریم

تیپ ایده آل در مورد افراد نیز همچون نهادها می تواند کاربرد داشته باشد. مثلاً می توانیم تیپ ایده آل یک بازیگر سینمای آمریکا را با یک تیپ ایده آل بازیگر سینمای ایتالیا مقایسه کنیم و در پژوهش جامعه شناسی تطبیقی سینمای دو کشور از آن بهره گیریم بنابراین تیپ های ایده آل میتوانند اقسام گوناگون داشته باشند و از لحاظ انتزاعی بودن در سطوح مختلف قرار گیرند ممکن است مفاهیم کلی دال بر نوع یا جنس باشند؛ تصوراتی باشند به معنای الگوهای موجود در اذهان آدمیان آرمانهایی باشند حاکم بر رفتار انسان مثال هایی باشند که مورخ بر اساس آنها به امور واقع تاریخی مینگرد یعنی بر ساخته هایی نظری که داده های تجربی در حکم شواهدشان هستند؛ مفاهیم نظری در پژوهشهای تاریخی باشند که در آنها از موارد مثالی به مثابه حد تحقیق استفاده شود. وبر با تعریفی که خود به صورت آزمایشی و موقت از تیپ ایده آل به دست داد، یکی از مؤثرترین خدمتها را به اندیشه اجتماعی از لحاظ روش کرده است. دانشمندان بعد از او از قبیل بزرگترین جانشینش، جوزف شومپیتر جامعه شناس اقتصادی - حد آن مفهوم را با دقت بیش تر تعیین کرده اند و امروز آن را مدل مینامند و پیوسته به کار می برند. مدل سازی به صورت های پیچیده ریاضی و منطقی که و بر حتی به خواب هم نمی دید کار بسیار دقیقی شده و کاربردهای جدید بسیاری یافته است.