تفکر نيچه حول محور مفهومي تازه و شگفت انگيز از بشريت مي گردد. بشريتي که با مرگ خدا کنار آمده است و هنر و علم خوب زيستن را با رهايي از نياز به قطعيت هاي متافيزيکي و مطلب هاي اخلاقي به کار مي بندد. کتاب حاضر خواننده را با سبک متمايز فلسفي نيچه و سير تکوين انديشه او آشنا مي کند. به واسطه خوانش هايي دقيق از گزين گويه هاي نيچه در اين کتاب پاره اي از بهترين ايده ها اما در عين حال بدفهم شده ترين آن ها را توضيح مي دهد. که از جمله مي توان به ايده هاي بازگشت ابدي و فرا انسان اشاره کرد. همچنين اين کتاب طبيعت هماوردخواهانه تفکر نيچه را درباره عناوين کليدي همچون زيبايي، حقيقت و حافظه روشن مي کند.

دانسته اند که باید از آنها آغازید آنها نمی آموزند که انسان تحول یافته است که قوه ی شناختی او نیز دچار تحول شده است؛ و عده ای از آنها گمان می کنند همه ی جهان از این قوه ی شناخت سرچشمه می گیرد. اما همه ی چیزهای ضروری برای بسط نوع بشر در زمانهای نخستین رخ داده است، بسیار پیش از آن چهارهزار سالی که کم و بیش درباره ی آن چیزهایی میدانیم؛ در طی این سالها ممکن است نوع بشر تغییر بسیاری نکرده باشد اما فیلسوف در اینجا «غرایزی در انسان آنگونه که اکنون هست میبیند و فرض میکند که این غرایز متعلق به اموری تغییر ناپذیر در نوع بشرند که از آنها میتواند کلیدی برای فهم جهان به طور کلی بسازد همه ی فرجام شناسی بر سخن گفتن از انسان چهار هزاره ی گذشته بنا شده است سخن گفتن از وی به منزله ی انسانی ابدی که همه چیز جهان از هنگام آغاز ارتباطی طبیعی با او داشته است. اما همه چیز دچار تحول شده است امور ابدی وجود ندارند، درست همان گونه که هیچ حقیقت مطلقی نیست. در نتیجه آنچه از این پس بدان نیاز داریم تاریخی فلسفیدن و به همراه آن فضیلت فروتنی است. نیچه در ۱۸۷۸ نخستین جلد انسانی بسیار انسانی را به چاپ رساند، کتابی که هم در لحن و هم در نظر از کتاب نخست او بسیار متفاوت بود و به ولتر، قهرمان روشنگری فرانسه نیز تقدیم شده بود واگنر از این چشم انداز تازه ی فلسفی طرد شده و گمراه دانسته میشد در مقابل وجد دیونیسوسی و الهامات تولد تراژدی اکنون نیچه خوانندگانش را به ارج گزاری حقایق کوچک و بی طمطراق ترجمه از مترجم فارسی است.