کتاب منو تلخک

اين کتاب نمايشنامه‌اي است از همراهي همواره شاه‌ها و تلخک‌ها و تلخکي که از تلخکي کردن خسته شده است و در روز موعود (روز اجراي نمايش)، تصميم بزرگي مي‌گيرد که ديگر تلخکي نکند. حرف‌هاي نويسنده يکي است، فقط ظرف‌ها تغيير مي‌کند. او در روزنامه‌نگاري صراحت لهجه تأثير و خواستار بيشتري دارد و در تئاتر زيبايي و لطافت و بلاغت لحن. در اين نمايشنامه مي‌خوانيم: «صندلي چرخ‌دار کهنه‌اي گوشه سمت چپ صحنه، عقب، زير نور ضعيف موضعي تنهاست».