کتاب
از وقتی که تو رفتی.../جهان کتاب،
اثر پرویز دوائی،
در بازار نشر ایران، توزیع شده است.
کتاب از وقتی که تو رفتی...
از وقتی که تو رفتی ... (نامه هایی از پراگ)
موجود
کتاب
از وقتی که تو رفتی.../جهان کتاب،
اثر پرویز دوائی،
در بازار نشر ایران، توزیع شده است. این محصول
در سال 1400
توسط انتشارات جهان کتاب،
به چاپ رسیده است.
این محصول
در قطع و اندازهی رقعی،
در سایت ایده بوک قرار دارد.
«از وقتی که تو رفتی...»، پنجمین کتاب از مجموعه «نامه هایی از پراگ» است که سال ها در قالب سرمقاله های مجله «جهان کتاب» چاپ می شوند و پیش از این، در چهار کتاب «درخت ارغوان»، «به خاطر باران»، «روزی تو خواهی آمد» و «خیابان شکرچیان» هم منتشر شده اند. غربت، هنر، فرهنگ و تاریخ ایران و اروپا، نوستالژی های شهر تهران، ادبیات، هنر به ویژه فیلم و سینما، طبیعت، معجزه فصل ها و رنگ ها، تهران دهه های ۲۰، ۳۰ و ۴۰، خیابان ها، گردشگاه ها و پاتوق های فرهنگی، یادهای کودکی و دبستان، معلم ها و همکلاسی ها، سرگرمی های کودکانه، دلبستگی ها و شادی های جوانی و ... از موضوعاتی هستند که نويسنده در کتاب های پیشین این مجموعه به آن ها پرداخته و در کتاب جدید هم درباره شان نوشته است.
گوشه ای از کتاب
نمی دانم، به نظرم عشق خوب است که به هر معنایی، زندگی بخش باشد، این معنایی که آن آدمیزاد پرت و بسیار اندک دان، در این ته ته ته عمر انگار که عاقبت به آن رسیده است، بعد از انواع به در و دیوار خوردن ها و زخم و زیلی شدن ها و غرقه شدن در عوالم سوزناک، و عواطف پاکیزه (و ابلهانه) را به پای یکی بعد از دیگری عروس های تعریفی! خرج کردن.
دوست داشتن خوب است که -یعنی اگر آدمیزاد یک در میلیون زد و مشمول عنایت نظر و لطف آسمان شد-خوب است که بنزین هستی آدم باشد و در گذر از مسیرهای عمر خاکستری و حتی راه های پر از خار و گزنه و آزار، و آدمیزاده را روشن کند و گرم کند و آقا کند در جامه های مندرسش، که درجه ی آدم بالا برود، آرام تر و آرام تر به راه برود، حتی در میان هزار هزار خیل ناآدم آزاردهنده و در نهایت امر، در حد درک و دریافت اندک خودش، ذره ای وقوف معنی یا معجزه ی بودن راه پیدا کند و شاکر و چاکر این معجزه باشد و خوابگرد و (به قول مولانا) مرده ی متحرک واره از بین در و دیوار خدا و از زیر ابر و آسمان، برف و باران و بارش نور نگذرد، که یک منبع پنهان نوری را آدم در قلب داشته باشد که از آن بر در و دیوار گذر از منشوری پنهان روشنایی های رنگین بتاباند و در و دیوار نرم تر شود، یک همچه احوالی…
زادهی ۱۳۱۴ در تهران. دوایی نویسنده، مترجم و منتقد فیلمی است که دوستداران ادبیات و سینما بهخوبی با آثار و ترجمه هایش آشنایند. او تحصیلات آکادمیک خود را در دانشگاه تهران و در رشتهی زبان انگلیسی به پایان رساند که دانستن همین یک زبان بینالمللی به او در هر دو حوزه ادبیات و سینما کمک شایانی کرد. دوایی در همان سالهای جوانی با نشریات و مجلاتی چون مجله فردوسی، سپید و سیاه، روشنفکر و سینما و همچنین رودکی همکاری داشت و برای آنها مطلب مینوشت. او همچنین هنوز برای ماهنامه فیلم و شماره ویژه نوروز بهاریه مینویسد.
نقش پررنگ پرویز دوایی را در شکلگیری و ریشه دواندن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نمیتوان نادیده گرفت. او کنار چهرههایی چون عباس کیارستمی، اکبر صادقی، پرویز کلانتری، نورالدین زرینکِلک و خسرو سینایی سبب تشکیل و فعالیت کانون در دوران طلاییاش بود. او همچنین در سالهای ۵۰ و ۵۲ دبیر جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان بوده است.
دوایی در سال ۱۳۵۳، برای گذراندن دورهای آموزشی، راهی چک شد، رفتنی که بازگشتی نداشت و او را در پراگ مقیم کرد.
دیدگاه کاربران
دیدگاه شما
پرسش خود را بپرسید
درباره این محصول سوال دارید؟ پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک