قطارها چه گرم و نرم بودن با اون بلیت درجه یکی که برام فرستادین حسابی خوش به حالم شد، کاپیتان جونز عزیز کاپیتان جونز اخمی کرد انگار کمی گیج شده بود. «من فرستادم؟ ببخشید
من شما رو نمی...»
من خانم هانی بورن هستم. لبخندی زد و گفت: «اوه، ولی الان من رو یادتون می آد نه؟»
کاپیتان جونز لحظه ای مات و مبهوت ماند بعد برقی در صورت و چشمانش دوید و فوراً تعظیم کرد «آها، بله الان خوب یادم اومد هفته ی پیش همدیگه رو ملاقات کردیم توی... اوم؟
«لندن»
«بله، البته من شما رو استخدام کردم تا ...؟
معلم سرخونه ی توماس باشم سرن چشمهایش را باز و بسته کرد معلم سرخانه اصلاً انتظارش را نداشت اما در هر حال توماس خیلی زود باید به مدرسه می رفت و باید آماده میشد. یعنی خودش هم به مدرسه میرفت؟ ته دلش کمی ذوق کرد و هیجان زده شد.
توماس همیشه بیش از حد مؤدب بود. حتماً خیلی جا خورده بود، اما به روی خودش نیاورد دستش را دراز کرد «سلام. من توماس جونزم به پلس - ا - فران
خوش اومدین
خانم هانی بورن خیلی رسمی با توماس دست داد و زیر لب گفت: «چه پسر شیرینی کاپیتان جونز چرخید «خب ... و این هم دختر خونده ی عزیزم سرن که تحت سرپرستی منه.» سرن تعظیم کوتاهی کرد. «سلام»

بعد از شکستن طلسم توماس، بین ریس دخترک یتیم در حال لذت بردن از اولین تابستانش در محل زندگی جدید است. پاییز فرامی رسد و سپس معلم سرخانه ای مرموز میآید؛ معلمی که انگار عمداً توماس را از سرن و خانواده اش دور می کند. آدمک های خطرناکی از یک چرخ و فلک اسباب بازی و طلسم شده بیرون آمده اند و در خانه می یلکند. سرن که دل شوره گرفته از کلاغ کوکی کمک میخواهد اما آیا کلاغ به موقع به داد سرن می رسد؟ آیا توماس میتواند از دست موجودات جادویی به رهبری روباه مخملی قرار کند؟
پرتقال اولین بچه ی خیلی سبز باشرحهای های متفاوت کتاب های کودک و نوجوان