سرزمین ایران به عنوان بخشی از فلات بزرگی به همین نام، یکی از کشورهای کوهستانی و در عین حال خشک دنیاست. به همین دلیل از دیرباز بیشتر با گستره ها و چشم اندازهای بیابانیاش مورد توجه قرارگرفته است تا کوهستان های یخی و گستره های جنگلی اش. با این حال سیستم های کوهستانی پیرامونی آن، خشونت های آب وهوایی را به اندازه ای تعدیل می کنند که حتی در قسمت هایی از آن موجب شکل گیری و فعالیت سیستم های مورفودینامیکی یخچالی تا رودخانه ای در مجاورت بلافصل هم می شود. به همین دلیل اشکال مختص محیط های متفاوت دیرینه و عصر حاضر را گاهی در مسافت های نه چندان دور در مجاور هم و گاهی نیز به گستردگی عرض جغرافیایی آن در گستره های مختلف می توان یافت. پیامد این تنوع طبیعی، خلق چشم اندازهای ژئومورفولوژیک کم نظیری است، به طوریکه برخی از آنها منحصربه فرد هستند و اغلب در مقیاس جهانی به عنوان اشکال شاخص یاد می شوند. مطالعۀ این چشم اندازها و لندفرم ها محوریت اصلی کتاب حاضر را با رویکردی نو تشکیل می دهد.