در کتاب حاضر سه مقولۀ مهم حقوق رقابت در عرصۀ مالکیت های فکری بررسی می شود: نخست، سوءاستفاده از موقعیت مسلّط، که بنگاه های صاحب قدرت بازاری و برخوردار از دارایی های فکری اثرگذار انجام می دهند، و گاه این سوءاستفاده در بازارهای مرتبط با آفرینش های فکری اخلال ایجاد می کند؛ دوم، قواعد ناظر به تمرکزات، که عمدتاً در قالب ادغام و تملکِ شرکت های تجاری تبلور یافته و در شرایطی، به واسطۀ کاهش چشمگیر رقابت، منشأ انحصارگرایی میشود و مسیر ارتقای نوآوری و توسعۀ فناورانه را با موانعی مواجه می کند و سوم ماهیت و وظایف مراجع رقابتی که با کاربست ضمانت اجراهای رقابتی به مقابله با رویه های مخرب رقابت در گسترۀ دارایی های فکری می پردازند تا بدین تمهید، بهبود مستمر کارایی پویای اقتصادی و تأمین حقوق مصرف کنندگان تضمین شود. در کتاب پیش رو تلاش می شود تا در نگرشی تحلیلی و نقادانه، رهیافت های نظام های پیشرو در عرصۀ حقوق رقابت و مالکیت فکری واکاوی و نتایج با رویکردهای حقوق ایران تطبیق داده شود تا از یک سو، اهداف آموزشی محقق و از سوی دیگر، راهکارها و پیشنهادهایی برای حقوقدانان و متولیان حوزه های حقوق رقابت و حقوق مالکیت فکری ارائه گردد.