کتاب پرسه گرد

عنوان مجموعه داستان «پرسه‌گرد»، درون‌مایه داستان‌های آن نیز هست. شخصیت‌های لایه‌های گوناگون اجتماع، از پرسه‌گردی عینی در خیابان‌ها و محله‌ها، به پرسه‌گردی ذهنی در رؤیاها و کابوس‌ها می‌رسند. این پرسه‌گردها تنهایند، بی‌پشتوانه‌ی خانواده و اجتماع و قدرت و دغدغه‌های بیرونی‌شان. غم نان و غم عشق و دغدغه درونی‌شان، غم کیستی و غم چیستی با زبان‌هایی مختلف در سطوح طبقاتی مختلف، از زبان محاوره‌ی حاشیه‌ی شهر تا زبان معیار قشر متوسط، تا زبان شاعرانه‌ی اهل کتاب. مضمون مشترک بسیاری از این داستان‌ها با عنوان‌هاي «سهراب»، «روز سیل»، «اوس تقی»، «افیون»، و...، «مرگ» است.