کتاب "آسیب شناسی روانی" اثر دیوید اچ. بارلو، در زمینه آسیب شناسی روانی، به عنوان یک کتاب درسی نسل جدیدی از کتاب‌های آسیب شناسی روانی را به‌تصویر می‌کشد که از دیدگاهی یکپارچه و چند بعدی پیروی می‌کنند. نویسندگان کتاب، رویکردهای یک بعدی مانند رویکرد زیست‌شناختی، روانی-اجتماعی و فوق‌طبیعی را به‌عنوان دیدگاه‌های تاریخی در زمینه رشته خود تایید می‌کنند. در این کتاب، شواهد فعلی بسیاری که درباره تأثیر متقابل زیست‌شناسی و رفتار، و عوامل روانشناختی و اجتماعی بر زیست‌شناسی ارائه شده‌اند، مورد بررسی قرار می‌گیرند. مثال‌های مطرح شده در کتاب، توجه دانشجویان را جلب می‌کند؛ به‌عنوان مثال، بحث درباره نقش عوامل ژنتیکی در طلاق، تأثیر تجارب اجتماعی و رفتاری اولیه بر عملکرد و ساختار مغز، اطلاعات جدید درباره رابطه شبکه‌های اجتماعی با سرماخوردگی، و داده‌های جدید درباره درمان روانشناختی اجتماعی سرطان.

در کتاب "آسیب شناسی روانی"، بارلو به این نکته اشاره می‌کند که در بحث پدیده حافظه ضمنی و بینایی کوری که توازی‌هایی در تجارب گسستنی دارند، علم روانشناسی وجود ناهشیاری را تأیید می‌کند، اگرچه این ناهشیاری به‌شدت شبیه به ناهشیاری مطرح شده توسط فروید نیست. در این کتاب، شواهد جدیدی ارائه می‌شود که تأیید می‌کند تأثیر درمان‌های روانشناختی بر جریان انتقال دهنده عصبی و عملکرد مغز را. نویسندگان کتاب، نقش پربار و بسزای نظریه هیجان در آسیب شناسی روانی را تصدیق می‌کنند، که تاکنون در حوزه‌ای غالباً نادیده گرفته شده بود.