بیشتر شرکتهای نوپای جهان سفر خود را به همان شیوه ی شرکتهای دیگر شروع می کنند؛ محصولی میسازند و مشغول بازاریابی آن میشوند. از طرفی میدانیم در فضای آنلاین افراد از بازاریابی و تبلیغ گریزان اند و به دنبال محتوای تأثیر گذار ناب و مفید میگردند و به همین دلیل است که بازاریابی و تبلیغ کارایی خود را از دست داده اند. پس چرا همچنان کورکورانه تبلیغ میکنیم؟ این فرمول به تغییر نیاز دارد. جو پولیتزی معتقد است در دنیای کنونی برای یک شرکت نوپا، چالش اصلی دیگر دسترسی به سرمایه نیست بلکه دسترسی به مخاطب است.

پولیتزی در این کتاب توضیح میدهد که چرا امروزه بهترین راه برای شروع یک کسب و کار ایجاد یک محصول نیست بلکه ایجاد بستری برای جذب و حفظ مخاطب است. کتابی که در حال حاضر در دستانتان دارید بیشتر شبیه کلاسی برای حرفه ای شدن در فرایندی شش مرحله ای به نام مدل کارخانه ی محتوا» است که با استفاده از آن میتوانید شرکتتان را به ابزار تولید محتوا و جذب مخاطب مجهز کنید.

جهت گیری محتوا

اگر قرار است کارخانه ی محتوا برایتان جواب بدهد، باید محتوای متفاوتی داشته باشید. محتوای شما باید یک خلا محتوایی موجود را پر کند، شکافی که توسط شخص دیگری پر نشده است. آن طور که پیتر تیل پیشنهاد می کند، باید مشکلی را پیدا کنیم که هیچ کس دیگری در حال حل کردن آن نیست و با محتوای مان از آن حیطه حداکثر بهره را ببریم.
به چنین کاری جهت گیری محتوا» می گویند. کلمه ی جهت گیری دو تعریف اصلی دارد چیزی که باعث کج شدن شیبدار یا مورب شدن است. اگر به یک شیشه یا میز جهت بدهیم می توانیم از زاویه ی متفاوتی به آن نگاه کنیم نئو در فیلم «ماتریکس» سر خود را به جهت مشخصی کج کرد و قاشق را به گونه ی متفاوتی دید و به همین دلیل دانش جدیدی کسب کرد. 
دومین تعریف جهت گیری هدف گیری یا فرو کردن است، همان طور که در مسابقه ی نیزه بازی با اسب نیزه را برای فرو کردن در هدف جهت میدهند. اگر این معنی را در نظر داشته باشیم نگاهمان به جاویژه ی محتوایی باعث ایجاد فرصت برای حمله رهبری و در نهایت مالکیت آن حوزه میشود.