در کتاب قبلی مان مغز چالش جو» به سؤالی پاسخ دادیم که همیشه والدین از ما می پرسیدند: «مهم ترین ویژگی هایی که باید در بچه هایم بر آنها تأکید کنم کدامند؟ در آن کتاب بحث کردیم والدین باید کدام ویژگی های اساسی را هدف قرار دهند و آنها را گام به گام در فرزندان خود بپرورانند تا کمک شان در بزرگسالی از یک زندگی معنادار شادمان و موفق بهره ببرند و روابط خوبی داشته باشند.
کتابی که اکنون در دست دارید به سؤال متفاوتی پاسخ میدهد؛ سؤالی که کمتر بر ویژگی های درونی کودکان تمرکز دارد و بیشتر درباره رویکرد والدین به فرزند پروری است مهمترین و تنها کاری که می توانم برای بچه هایم انجام دهم تا کمک شان کنم در دنیا موفق شوند و احساس راحتی داشته باشند کدام است؟» توجه داشته باشید که این سؤال کمتر بر مهارتها و تواناییهایی که میخواهید در کودکان ایجاد کنید تمرکز دارد و بیشتر بر نحوه برخورد شما در رابطه والد فرزندی متمرکز است. پاسخ ما به این سؤال ساده است اما لزوماً آسان نیست برای بچه هایتان حضور به موقع داشته باشید. ما هیجان زده ایم تا معنای این حرفمان را برایتان توضیح دهیم و کمکتان کنیم به اهمیت حضور به موقع در فرزند پروری پی ببرید. ما بسیار هیجان زده و مشتاقیم از تمام مباحث و مناقشات مربوط به بچه بزرگ کردن یک گام فراتر برویم و فرزند پروری را در مفهومی خلاصه کنیم که بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد؛ به خصوص وقتی موضوع کمک به بچه ها مطرح است تا شاد و سالم باشند از زندگی و روابط خود لذت ببرند و در آنها موفق باشند ما همیشه تلاش میکنیم از فرمول های ساده انگارانه یا اصطلاحاً راه حلهای جادویی ما بسیار هیجان زده و مشتاقیم از تمام مباحث و مناقشات مربوط به بچه بزرگ کردن یک گام فراتر برویم و فرزندپروری را در مفهومی خلاصه کنیم که بیش از که راه درست بچه بزرگ کردن را ارائه میدهند پرهیز هر چیز دیگری اهمیت دارد؛ به خصوص کنیم. واقعیت این است که فرزند پروری یک کار پیچیده و چالش انگیز است و پاسخ اکثر سوالات به سن و مرحله تا شاد و سالم باشند، از زندگی و روابط وقتی موضوع کمک به بچه ها مطرح است رشدی کودک شما موقعیت کلی و خلق و خوی او و خود لذت ببرند و در آنها موفق باشند. همچنین خلق و خوی خودتان بستگی دارد.

از نو شکل دهی میکنیم به نحوی که بهتر بتوانیم به فرزندانمان کمک کنیم دلبستگی ایمن با ما ایجاد کنند. و رابطه محکم آنها با ما به یک منبع تاب آوری در سرتاسر زندگی شان تبدیل شود. اینکه متوجه شوید شما مقصر نیستید که والدینتان نتوانستند برای شما در دوران کودکی تان حضور به موقع داشته باشند و اینکه شما اکنون این قدرت را دارید که خودتان را از گذشته ای که خلقش نگردید آزاد سازید، می تواند یک تجربه فوق العاده آزادی بخش باشد. سپس به واسطه این آزادی میتوانید مسئولیت رفتار خودتان از حالا به بعد را بپذیرید؛ چیزی که ما بالین گران آن را عاملیت می نامیم. یک بار یکی از والدین به خوبی به آن اشاره کرد: «من به خاطر اتفاقاتی که برایم رخ دادند، مقصر نیستم. اما در قبال آنچه اکنون انجام میدهم مسئولم. حقیقت این است که ما به این انسان هایی که هستیم تبدیل شده ایم و الگوهای رفتاری را که داریم در خودمان رشد داده ایم چون اینها بخشی از راهبردهایی بودند که به ما امکان دادند با موقعیت خاصی که در آن بودیم انطباق یابیم. ما انسانها راهبردهایی برای بقا پیدا میکنیم و بهترین کاری را که از دستمان برآید انجام میدهیم. به بیان دیگر، ما در مسیر سازگار شدن با شرایط مان کاری را انجام داده ایم که نیاز بوده انجام دهیم تا به ویژه در جایگاه فرزندان در خانوادهای که در آن قرار داشتیم بقا یابیم. اما به عنوان افراد بزرگسال این الگوها یا راهبردهای بقا ممکن است به یک زندان تبدیل شده باشند و درست همین راهبردها ممکن است بر چند چیز عمیقاً تأثیر گذاشته باشند بر سائق سیستمهای پاداش ما برای دلبستگی بر شیوه هایی که حالت بدن مان را حس و تنظیم می کنیم بر شیوه ای که به ذهن بینی میرسیم و زندگی ذهنی درونی خودمان و دیگران را می فهمیم.
من آدم وحشتناکی نیستم اتصالات مغزی من این طور شکل گرفته تا کمکم کند در خانواده ام بقا پیدا کنم و من این قدرت را دارم که اتصالات مغزم را دوباره شکل دهم و آن را تغییر دهم

در این کتاب تلاش شده تا به یک سوال ساده ولی جدی والدین پاسخ داده شود. مهم ترین کاری که میتوانم برای راحتی و موفقیت بچه هایم انجام دهم کدام است؟ پاسخ نویسندگان بسیار سرراست و مختصر و مفید است هر چند لزوما آسان نیست در رابطه با بچه هایتان حضور به موقع داشته باشید.