کتاب سرخی بعد از سحرگه

چطور چنین چیزی را برایش بنویسم؟ بنویسم فریبرز جان بعد از مهر و موم ها که نمی دانم از کی و از کجا آدرس رایانامه من را گیر آوردی و پیغام دادی؛ خوش خبری دارم؟ اصلاً شاید یکی اشتباهی رایانامه فرستاده... شاید هم خودش فرستاده؛ راه پاک کند تا رابطه اش با خانواده دوباره برقرار شود. امید، تنها چیزی است که این روزها به آن احتیاج دارم. سخت دلم می خواهد باور کنم آن کسی که پشت رایانه نشسته، فریبرز بوده و خواسته جویای حال خواهرش بشود. او که نمی داند چه خواهری دارد؛ خواهری که از عهده نگهداری مادر بر نیامده. کاش راهی بود که آدم از خودش فرار کند، برود جایی که نه برادر پیدایش کند، نه شوهر و نه هیچ کس دیگر.