«آلبرکامو»، فیلسوف و نویسندۀ قرن بیستم است. او در اواسط دهۀ 1930، خبرنگار روزنامه جمهوری «الجزایر» شد و چند مقاله و نمایش نامه و رمان نوشت. رمان برجستۀ او به نام «بیگانه» در سال 1942 و مجموعۀ مقالاتش تحت عنوان «افسانۀ سیزیف» در سال 1943 به چاپ رسید. او مخالف سرسخت نازی ها بود و در سال 1957 جایزۀ نوبل ادبیات را دریافت کرد. بیگانه، کالیگولا و افسانۀ سیزیف، از آثار برجسته او در باب پوچی هستند. تفکر فلسفی او، ریشه ای عمیق در مسائل دینی دارد. پاسکال، فلوطین، با سیلید، والنتینوس و آگوستین، ریشه های مذهبی تفکر فلسفی او را به وجود آوردند. او کمونیستی بود که نه به خداوند اعتقاد داشت و نه اخلاقیات خاص مسیحی را می پذیرفت، اما به گفته خود، تفکر مسیحی داشت. کامو، در آثاری مانند، نامه هایی به یک دوست آلمانی، طاعون، عصیانگر، و سقوط، به فردی اخلاق گرا تبدیل شد. وی در سال 1960، در سانحه ای کشته شد. کتاب حاضر به معرفی آلبرکامو و آثارش اختصاص دارد؛ ضمن آن که نگارنده ریشه های مذهبی تفکر فلسفی او و برخی آثارش مانند بیگانه، سیزیف، سقوط، و طاعون را بررسی کرده است.