به مخاطبان محدودتر هستند و محصولاتی را تولید میکنند که گروه های جمعیتی و نگرش های خاصی از آن ها استقبال کنند. در نتیجه، نظام های رسانه ای تجاری تمایل به سمت انواع معینی از محتوا و شیوه های نمایش مردم و داستان ها دارند. بیشتر محتواهای رسانه ای که از سوی آگهی دهندگان پشتیبانی می شوند طوری طراحی شده اند که به یک گروه جمعیتی خاص - یا زیر شاخه محدودتر از جمعیت برسند چون آگهی دهندگان به دنبال انواع معینی از مشتریان هستند. در صنعت تلویزیون این مطلوبترین گروه های جمعیتی را گروه ۱۸ تا ۳۴ ساله با تحصیلات دانشگاهی دارای درآمد بیش از ۷۵ هزار دلار در سال می دانند - این تمایزات از مقوله های اصلی درآمدی و سنی پژوهش رسانه ای نیلسن گرفته شده اند. رسانه های تجاری در عین حال تمایل دارند از نشر محتواهایی که آگهی دهندگان را آزار میدهند بپرهیزند - که این ممکن است به این معنا باشد که آنها از پخش داستانهای خبری ای که کردارهای یک آگهی دهنده یا هموندان هیأت مدیره ی شرکت رسانه را نقد میکنند بپرهیزند. این نگاه ممکن است به نظر بدبینانه بیاید اما تقریباً هر رویه ای از تولید رسانه ای تجاری به این پرسش باز می گردد که این عالیجنابان مصرف کننده چه میخواهند مسلماً هیچ شرکت رسانه ای هرگز نمی تواند با اطمینان بداند چه مضمون داستان با فرمتی به موفقیت دست خواهد یافت. این امر باعث میشود عدم اطمینان بالایی ایجاد شود و امکان خلاقیت در فرآیند تولید بیشتر شود اصل هیچ کس نمی داند» را به یاد بیاورید و همین امر باعث ایجاد بخش مهمی از گونه گونی میشود که در رسانه ها وجود دارد. عوامل مختلفی که در فصل ۲ توضیح دادیم چگونه باعث میشوند صنایع رسانه ای از بسیاری از صنایع دیگر متفاوت باشند اجازه نمی دهند صنایع رسانه ای به صورت پایدار موفقیت تولید کنند و درجه ای از آزمایش هنری و خطر پذیری را ایجاد میکنند. در برخی موارد تمایل به دسترسی به مخاطبان ثروتمند به تولید محصولات رسانه ای با کیفیت می انجامد. اگر چه برون دادهای برجسته رسانه ای انگیزه خود را از هدفهای تجاری می گیرند اما تمایل به جلب مخاطبانی که فرهیخته و ثروتمند هستند میتواند باعث شود تلاش برای تبدیل شدن به بهترین منبع اطلاعاتی موثق به گزارشهای سخت گیرانه و پیچیده منتهی شود.