«حسنی و هفت سیب سرخ» داستانی تخیلی به قلم «محمدرضا یوسفی» و تصویرگری «فاطمه کریمیان شمس‌آبادی» برای گروه سنی «ج» است. در این داستان پسری کچل با نام «حسنی» که مورد مسخره دوستان خود است از ترس و خجالت در تنورخانه‌شان پنهان‌شده و زندگی می‌کند. پس از مدتی حسنی با همزاد خود آشنا می‌شود. همزاد حسنی با حضور در کوی و برزن و انجام کارهای مختلف که از نظر حسنی غیرممکن بود، او را متقاعد می‌‌کند که باید ترس را کنار گذاشته و به اجتماع بپیوندد. حسنی با ورود به جامعه و انجام یک رفتار هوشمندانه، موقعیت جدیدی را برای خود رقم زد و همگان به او افتخار کردند.