در این داستان «افشین» و خواهرش، کودک بودند که پدرشان در حال و هوای تظاهرات و انقلاب، به خاطر ناآرامی به هند رفته بود تا بتواند از آن‌جا به استرالیا و آمریکا برود و آنها را نیز نزد خود ببرد. اما بعد از گذشت روزها، نامه‌های پدر خبر از دلتنگی و ناراحتی می‌داد و حالا بعد از سال‌ها و قطع شدن نامه‌های او، افشین بعد از معافیت از سربازی، به دنبال نشانی که پدرش از «فیروز»، دوست هندی خود در نامه‌هایش داده بود، راهی هند می‌شود. در آن‌جا با آشنای یکی از دوستانش به نام «بهزاد»، که دانشجو است، به نشانی فیروز می‌روند، اما او را نمی‌یابند. از اطرافیان فیروز می‌شنوند که او گاهی در احمدآباد و گاهی در کراچی پاکستان است و ناامید می‌شوند. با پیشنهاد بهزاد به یک دفتر وکالتی، که مخصوص وکلای جوان و دانشجویان حقوق است و با هزینة کم کارهای قانونی و حقوقی مردم را انجام می‌دهند، می‌روند و رئیس دفتر برای کمک به کارشان فردی به نام «نوریه» را که دختر یک پزشک افغانی بود، به آنها معرفی می‌کند. این آشنایی زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.