نويسنده در کتاب حاضر، با پيش نهادن تفسيري يگانه از پويسيس در افق فلسفه افلاطوني مي کوشد هرگونه جهد فلسفي در جهت پاسخ دادن به مسائل بنيادين تاريخ فلسفه را نوعي برساخته نظري و درنهايت نوعي شعر قلمداد کند. زندگاني انساني در تماميت خود آميزه اي از طرح مسائل بنيادين فلسفي و کوشش در جهت پاسخ دادن به آن ها است. ريشه اين مسائل بنيادين، يعني زمينه اي که اين مسائل براي نخست بار در آن به ديد آدمي درمي آيند، زندگاني روزمره است. اما هرگونه کوششي در جهت پاسخ دادن به اين پرسش ها، که ريشه در زندگاني پيشانظري دارند، مستلزم اتخاذ نوعي زندگاني نظري است. به سخن ديگر زندگاني نظرورزانه واکنشي به حيرت برخاسته از زندگاني پيشانظري است. هردوي اين انواع زندگاني در کليت خود به نوعي شاعرانگي، يا پيروزمندي شعر بر فلسفه، و سرانجام نيهيليسم فلسفي مي انجامند. اثر پيش رو کوششي است در جهت پيگيري اين ستيز در ادوار گوناگون و به نزد انديشمندان بزرگ تاريخ فلسفه از افلاطون تا هايدگر.