سنگ بناي مدرنيته نفي آنچه هست و فراتر رفتن از وضع موجود است. از اين منظر، همه کوشش هاي متفکران غربي در بازنگري هاي انتقادي خود، تلاشي است در جهت بازگرداندن مسير «نه» گويي سرشت مدرن به هستي اجتماعي خود و ازسرگيري گفتمان هايي که سخني جز افشاگري در باب قدرت انحصارطلب و تکساحتي ندارد: رمزگشايي از کدهاي خشونت آميزي که توانسته است از راه تصرف قلمروهاي رسمي، سبک زندگي و نحوه بودن، نظام سرکوب و انحصارطلب را نهادينه کند؛ تا جايي که قربانيان سرکوب در عين بي خبري و ناآگاهي، خود تبديل به چماق نظام هاي سرکوبگر شده اند. اين کتاب تلاشي است براي بررسي آثار برخي از انديشمنداني که هرکدام به نوبه خود کوشيده اند افشاگر وضع موجود باشند.