سازمان های کنشگری در طول دو دهه اخیر به طرز فزآینده مانند اَبرشرکت ها می اندیشند و عمل می کنند، با این حال، استدلال نویسنده این کتاب این است که اَبرشرکتی سازیِ کنشگری با سرعت بالایی در میان همه حرکت ها و فرهنگ ها نفوذ کرده است. امروز کنشگرانِ شغلی به ندرت خواهان استقلال نظم اقتصادی حاکمیت جهانی جدید و یا پایان دادن به فعالیت شرکت های چندملیتی هستند که بی شک بسیاری از کنشگران کماکان می خواهند قدرت را به پاسخگویی وادارند، اما در واقعیت گرفتار آن شدند. نویسندگان در این کتاب در تلاش اند تا به این پرسش پاسخ دهند که چگونه سرمایه داری از کنشگری مدنی، کسب و کاری سودآور می سازد؟