نویسنده کتاب، مرزبندی بین حوزه های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی تاریخ اسلام را موجب مغفول ماندن مباحث مهمی از تاریخ اسلام می داند که داشتن نگاه یکپارچه به رفع این مشکل کمک می کند. وی با برجسته سازی جریان «شعوبیه» به نقد آسیب شناسی روایاتی می پردازد که آن ها را برساخته ي این جریان می داند. وی گسست میان حکومت های اموی و عباسی را رد کرده و به دنبال تبیین پیوستگی دوره عباسیان با امویان است. همچنین نویسنده ضمن بررسی شرایط شبه جزیره ي عربی در آستانه ظهور اسلام به مظاهر تقابل دین اسلام و فرهنگ جاهلی، پرداخته است. در این راستا او از دو رویکرد موازی در تاریخ اسلام، يعني «رویکرد قبیله گرا» و «رویکرد اسلامی» یاد می کند که در مقاطع مختلف در کشمکش با یکدیگر بوده اند. او تلاش دارد ضمن تبیین شرایط اجتماعی در اواخر عصر اموی، چگونگی برآمدن عباسیان را نیز نشان دهد. برجسته سازی نقش موالی در برآمدن عباسیان از دیگر اهداف این نویسنده در کتاب است.