نگارنده در کتاب حاضر، مدل بازنگری شده‌ای از نظریة نوسازی را بیان می‌کند که در آن توسعة اقتصادی ـ اجتماعی، تغییر فرهنگی و دموکراتیک شدن ذیل موضوع گسترده‌تر توسعة انسانی تلفیق و بررسی می‌شود. اگرچه ایدة کلاسیک نوسازی که توسط «مارکس»، «وبر» و سایر اندیشمندان گسترش یافت، از پاره‌ای جهات نادرست بود، اما بینش اصلی آن مبنی بر این که توسعة اقتصادی ـ اجتماعی، تغییرات مهم اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را به همراه خواهد داشت، اساسا صحیح است. تغییر اجتماعی ـ فرهنگی، تغییری خطی نیست و صنعتی شدن جوامع، عقلانیت، سکولاریسم و بورورکراسی را به همراه دارد. مطالب این کتاب ثابت می‌کند که تغییرات منسجمی در هنجارهای سیاسی، دینی، اجتماعی و جنسیتی در تمام جوامع پیشرفتة صنعتی در حال وقوع است. در این جهت، در کتاب مدلی از تغییر اجتماعی ارائه می‌شود که نحوة تحول نظام‌های ارزشی جوامع را در دهة آینده پیش‌بینی می‌کند و نشان می‌دهد که ارزش‌های توده‌ها نقش بنیادینی در ظهور تقویت نهادهای دموکراتیک ایفا می‌کنند.